Het plezante aan zo'n Blogmeet is dat je uitgebreid kan bijkletsen met een hele hoop andere bloggers, maar ook dat je daar een goedgevulde goodiebag krijgt, we gaan daar niet onnozel over doen. Nadat het eerste pak oreokoeken aangebroken was en terwijl we onze eerste zuurtjes opzogen was er maar 1 vraag die ons bezighield: waarvoor dient "hét ding", een blauw buigbaar siliconen "iets". Ik laat u even meegenieten:

• "volgens mij is het zo'n menstruatiecup, ge weet wel, ik las daar eens over in een boek." (een Brusselse blogmadam) meteen daarna: "Heeft iemand dat al eens geprobeerd trouwens?"
• "Nee jom, dat kan niet, dat is daar te groot en te "stijf" voor, dat steek ik niet in mijn k*t zalle - gij wel? En trouwens aan zo'n cup zit een "tjoepeke" om het eruit te trekken - dat heeft dit ding niet "(een andere blogmadam terwijl ze het ding aandachtig bestudeert)
• "of een vrouwencondoom? maar dat kan toch echt niet gemakkelijk zitten, denk ik toch"
• "een tepelhoedje voor vrouwen met gigantische borsten?" 
• " ès 't gièn tsjoepselken van en papflassche?" (een nuchtere Oostvlaamse).  Dat heb je wel: steek 100 vrouwen in één lokaal, laat daar 1 moeder met een pasgeboren baby binnenlopen en binnen de kortste keren gaat het over borstvoeding, papflessen en tepelkloven.

Ik nam het ding mee naar huis en liet er mijn huisgenoten op los, na de bovenstaande denkpistes ook even te volgen lieten ze zich helemaal gaan.

• Een stoepkrijthouder, je kan daar stoepkrijt instoppen, dan krijgen de kleine kindjes geen vuile handen (Zoon)
• Oh ge kunt daar uw gigantische puisten mee uitzuigen (Dochter tegen de Zoon)
• Een potje om in te plassen, dat je dan daarna aan de dokter moet geven.
• Ik ga dat gebruiken om de eitjes mee uit het kokend water te halen (Lief)
• Om jenever uit te drinken als je op tocht bent, dat neemt gemakkelijk mee in uw rugzak en kan niet kapot (Lief)
• Een regenhoedje voor een schildpad? (Zoon)
• Als ik mij nog eens moet verkleden als farao mummie, dan zet ik dat zo op mijn kin en moet ik daar alleen nog wat windels ronddraaien  (Dochter)
• "Je kan daar ook nep - zuigplekken mee zetten - handig als ge geen lief hebt en ge wilt doen alsof. Kom mama, we zullen dat bij u eens uittesten!" Ik hoop ondertussen vurig dat ik morgen geen gigantische zuigplek in mijn nek heb terwijl ik mondelinge examens moet afnemen. 

Ondertussen raadpleegde Dochter het alwetende youtube en verklaarde ze zich prompt bereid om "het ding", de cellublue zo blijkt, uit te testen zoals het hoort, de massage-olie in de aanslag. (hoewel je de sinaasappelhuid bij haar met een vergrootglas moet zoeken) Ondertussen vraag ik mij af of hét ding ook in grotere formaten verkrijgbaar is, zodat ik er ook wat aan heb. Feit is, dat gaat hier gebruikt worden dat ding, al weet ik nog niet zo zeker waarvoor. Wie een deftiger verslag van die meeting wil, die moet op een ander maar gaan lezen.

Geschudde hersenen

Het leven zoals het is....

Een week geleden viel ik flauw, recht met mijn hoofd op de vloer. De vloer was duidelijk het hardst en heeft de tweekamp gewonnen. Mijn voeten werden omhoog gelegd en ik bleef achter met hoofdpijn duizeligheid en een bont en blauw gezicht. Het verdict van de dokter: een hersenschudding, hij was streng: minstens een week rusten en binnen blijven - sadistisch idee als net de eerste lentedagen eraan komen. Geen TV - dat is een makkelijke, hoewel ik me in het gezelschap van mijn knappe Noorse inspecteur vast een stuk beter zou voelen. Geen boeken of tijdschriften - de HEL!  Hoe kom ik die week door?  Geen computer of internet - we zijn een week verder en dit is maar een klein blogberichtje Dok, ik kan blind typen en zo meteen ga ik terug rusten.

Ondertussen werd ik opgevrolijkt door de commentaren van mijn huisgenoten en co. bij het zien van mijn geblutst gelaat.

• De Zoon, toen ik van de dokter terugkwam: "Een hersenschudding? ah dat is een goed teken...” 
• Een collega “dus ge bent echt op uwe kop gevallen, letterlijk dan, nu mogen we dat officieel zeggen." 
• “Oh schoon, vandaag is het rood zo wat meer paars geworden, weet ge mama, nu moet ge u tenminste niet  schminken” meldde de Dochter me op een ochtend in de badkamer.
• “Nee mama, geef uwe gsm maar hier, dat is nu echt niet goed voor u, ge moet rusten. “ En  achter mijne rug Puberdochter grijnzend tussen haar tanden tegen Zoon:  "revenge, it’s pay back time."
• Even een wetenschappelijk intermezzo mét experiment door Zoon “Die verkleuring dat is eigenlijk bloed dat nu los in uw hoofd rondzwemt. Schud eens met uw hoofd, voelt ge dat dan niet klotsen?” 
• “Ah het is gezakt, nu is het helemaal donkerrood boven uw ogen, morgen eronder en op den duur hebt ge just nog een paarse kin”  wist het Lief te vertellen toen hij recht tegenover me aan tafel zat.
• "Zeg mama, kunt ge niet op uw andere kant ook ne keer vallen. Dan kunt ge als "Klingon" uit Star Trek naar het carnaval. Hoeft ge u verder bijna niet te verkleden." (Zoon).
• “Nee mama, gij moogt geen ijsje. Ik zal dat van u wel opeten. Dat is niet goed voor uw hersenen, dan koelen die te snel af.” Zoon alweer
• “Eigenlijk komt het hierop neer: alles wat leuk en lekker is is nie goe voor u” goh ja, merci Zoon, nu voel ik me al gelijk een stuk een beter.
• ik: "goh ik heb toch nog hoofdpijn vandaag" Dochter: "mama stop nu eens met zagen, ge moet ons daar niet in betrekken hé." - ik dacht meteen dat is een goede, die moet ik onthouden, die kan nog eens van pas komen.
• En tenslotte het Gents Lief bij de zoveelste vraag wat er nu gebeurd is:  “khè heur met heur moale tege de dampuuurte gedetst …” 

Maar voor de rest zijn ze wel lief voor mij hoor, merci.

De kerstkapstok

Een uitdaging met veel "slingers en ballen" en wel door de Sanseveria, dat konden we niet aan ons voorbij laten gaan, dus verscheen er dit jaar ook hier een "maakboom".  Voor het eerst, want wij sleuren normaal gezien een ferme boom mét kluit in onze living die we daarna terug in onze tuin planten voor het jaar nadien. Met wisselend succes trouwens - Lees:  er heeft nog maar 1 kerstboom het gehaald tot aan het volgend kerstfeest. Laat dat nu toevallig deze kerst zijn. De overlevende heeft geluk en mag gewoon blijven staan daar achter in de tuin.

Dit jaar werd er gebrainstormd en "pinspiratie" gezocht voor de "maakboom". De eerste versie is uiterst origineel: van snoeihout uit onze tuin, hier ook wel "de wissen" genoemd, vlocht Lief dit jaar eens geen hekwerk maar een heuse kerstboom. Hij lijkt zelfs op een kerstboom, op één waarvan de naalden zijn afgevallen, maar toch. Origineel dat wel, maar om een plekje te veroveren in de living vonden we hem toch wel wat te "schraal". Hij werd dus tot buitenboom gebombardeerd, met vogelvoer erin is "de schrale" zelfs functioneel overdag, 's avonds als de lichtjes branden zorgt hij voor de juiste sfeer.

Er moest dus een tweede versie komen, één voor binnen. Minder origineel, want vlot geïnspireerd op een boom die we op pinterest zagen voorbijvliegen (de Deense "Filigrantrae" zo blijkt). Het Lief knutselde met bezemstelen en stokken deze imitatie in elkaar. Ik vind hem echt stijlvol, maar daar zit mijn voorliefde voor "scandinavisch" vast voor iets tussen: blank hout en strakke vorm is al wat ik nodig heb om mij in het Hoge Noorden te wanen.

De Jeugd hier in huis deelt mijn mening duidelijk niet:

Zoon toen hij binnenkwam: "Oh en dat is de .... eum, kerstboom? ... mmm... origineel" met de intonatie waarop een ander "trekt op niks" uitspreekt.

Jongste: "Waarom kunnen wij niet een gewone boom in huis zetten, net als anders, net als "normale" mensen ?"

Ik: "dan kunnen die bomen buiten blijven staan, daar horen ze toch?"

Dochter: "Oh ja, en kapstokken horen in de gang...."

Zoon: "wat ik me afvraag is hoeveel bomen er gesneuveld zijn voor die bezemstelen?"

Of een beetje later als antwoord op de vraag van vrienden: en hebben jullie al een kerstboom gezet?

"*schouderophalend* nee wij hebben geen kerstboom maar een kerstkapstok." gevolgd door een smalend gelach.

En dan heb ik het nog niet over alle suggesties die ze deden om mijn "kapstok" - "kerstboom" verbeter ik - toch nog op een "boom" te laten lijken. Ik heb nog net kunnen verhinderen dat ze elke stok vol met groene sparretakken hingen. Om de kerk toch in het midden te houden en de gemoederen te bedaren sleepte ik dan toch maar wat "kerstgroen" in huis, waar zij zich rondscharen om hun kerstgevoel aan te wakkeren. Terwijl ik ondertussen wegdroom bij onze scandinavische boom en me luidop afvraag  "wie is er hier conservatief?"

Ach ja, u mag dit bord in de gaten houden en uw stem uitbrengen als onze boom er verschijnt. Waarvoor dank!! Hoewel ik vrees dat we geen schijn van kans meer maken tegen deze kanjer.

Dikke verjaardags-kussen

Waar we dan de afgelopen 2 weken zaten? Op onze stoel, aan de keukentafel, achter onze bureau of in de zetel. Nee niet om te luieren, wel om te blokken  (de pubers in huis) - om examens te verbeteren (ik) - en te knutselen - (de Jongste als ze even niet zeurde dat ze zich steendood verveelde).  We moesten elkaar regelmatig oppeppen, want ik ben blijkbaar niet de enige die dit niet zo'n toffe periode vindt: saai, te weinig tijd, te veel stress en te veel deadlines.

Maar hé, met die studerende pubers in huis gaat het al bij al toch gemakkelijker:

Zo kweelden we luidkeels Glenn Madeiros en Simon and Garfunkel mee - wat een mens 

allemaal hoort tijdens Music for life... ! 

Aten we alledrie veel te veel chocoladeventen - ik ben niet de enige die er pukkels van krijgt maar wel de enige die er prompt 2 kilo van bijkomt. 

Kregen we de slappe lach om de belachelijkste uitspraken bij de afwas. 

En verzonnen we de leukste pauze-activiteiten : 

• Als iedereen straks klaar is versieren we samen de kerstboom.
• Eerst nog een uur studeren en dan de mezenballetjes ophangen in de tuin (de Zoon) 
• Als ik straks klaar ben ga ik kraanvogels vouwen (de Dochter). 

En mijn motivatie...? Als ik deze klas verbeterd heb, maak ik dat verjaardagskussen voor een toffe collega. Want het is toch maar niks verjaren in volle examenperiode. Dikke verjaardags-kussen maatje!

Vale!

Ook voor Dochter zwaaiden de schooldeuren toe voor twee maanden, zij besloot zelf aan de slag te gaan om haar klastitularis, leraar Latijn van het eerste middelbaar te bedanken. De lievelingskleur van Mijnheer is paars en dat is niet het enige met keizerlijke allures - zijn afkorting JC is ook treffend! Daar wilde ze persé wat mee aanvangen en ze stikte helemaal zelf een persoonlijk ritstasje voor de man in elkaar!

Ze schreef nog snel voor we naar de rapportuitreiking vertrokken een kaartje om erbij te stoppen dat begon met "ave" en Zoon (die ondertussen zijn 4de jaar achter de kiezen heeft) fluisterde zijn zus snel in dat ze moest ondertekenen met "vale". Pas in de gang van de school vroeg ze zich af of het echt wel zou betekenen wat haar broer had beweerd. Waarop ik repliceerde dat ik dat vroeger bij mijn broers toch echt wel even had gecheckt voor ik het aan mijn leerkracht zou overhandigen. We begonnen haar allemaal spontaan te plagen en gniffelend te raden: misschien had ze wel ondertekend met "dag idioot - of "blij dat ik van u af ben" of zo! Schuifelend op haar stoel en ondertussen toch een beetje onzeker overhandigde ze haar cadeautje aan Mijnheer!

Gelukkig was hij helemaal in de wolken met het cadeau en niet beledigd door de afscheidsgroet!

Pauw

Van de buurman kregen de kinderen

ooit eens een hele pauwenstaart.
Of ik daar oorbellen van kon maken,

 wilde Dochter weten.

Natuurlijk kan dat!

Ik vind ze nogal groot,

maar zij is helemaal tevreden:

"ze zijn groot, maar wel licht, mijn gaatjes

rekken er in elk geval niet van uit!"

Da's ook wel waar...

7 in een potje

Ik tegen de Jongste:
"morgen 8, wel leuk hé."

Zij: "Ja spannend,

maar eigenlijk vind ik het ook wel een beetje jammer

want dan ben ik geen 7 meer

en ik zal ook nooit meer 7 zijn

en 7 zijn was wel héél leuk."

Ik : Maar 8 zal ook supertof zijn!

Zij: ja, vast wel maar Mama?

Kan ik 7 niet bewaren in een potje?"

Ik moet erom lachen

maar vind het toch zo'n gek idee niet

elke leeftijd in een potje

en als je er nog eens zin in hebt

doe je het open, doe je je ogen dicht

steek je je neus erin

je snuift en ....

Witte kerst

Blij dat ik nog eens tijd vind

om een blogje te schrijven.

Hier was het wel stil

maar in ons huisje

gonsde het van de bedrijvigheid.

Er werd hier kei-hard geblokt

examens werden opgesteld

én  daarna ook vollen bak verbeterd.

Ondertussen werd het huis

helemaal kerstproof gemaakt.

 De jongste kreeg begin November

al zin in playmobil

toch moest ze wachten tot de sint veilig terug

in Spanje zat tot de "Stal"

- volgens haar het hoogtepunt -

van de zolder gehaald werd

Jeezeke ligt er sinds vandaag 

ook in te blinken 

En de kerstman had gelukkig

modern vervoer

in deze drukke tijden

Een hele lading cadeautjes

dit jaar allemaal handgemaakt

of van de kringwinkel.

Het geld dat we zo uitspaarden

ging naar Music for Life

Kerstcadeautjes-for-Life

Zo konden we een flink

bedrag wegschenken.

Gisteren kwamen heel wat wensen uit

Wens 1 : ik wou dat de examens gedaan waren (zoon en ik) Check

Wens 2: ik hoop dat ik een goed rapport heb (de 3 kids) Check

Wens 3 : Ik zou willen dat er eens zoveel sneeuw viel dat we niet naar school kunnen (de zoon) Check

Wens 4: Ik wou dat het vakantie was (iedereen) Check

Wens 5: Ik wou dat ik mijn cadeautje al mocht openmaken (de jongste) Check

Wens 6: Ik wil eindelijk nog eens een witte kerst (ik) Check.

Eindelijk tijd om te genieten

van de sneeuw

van elkaar

van familie

Eindelijk tijd

om te doen waar we zin in hebben.

Zalig kerstfeest!

Proeven met je oren

"Vandaag kwam er een mevrouw in de klas,

ze vertelde een mooi verhaal

over een eendje,

 toen deed ik mijn ogen toe

en ik kon de woordjes

proeven met mijn oortjes,

ik dacht:

mmmm, lekker!"

(onze jongste - 7 jaar)

Fifi

Dit weekend werd in de eenzame-sokkenmand Fifi geboren. Een creatie van onze jongste. (die voor het naaiwerk geassisteerd werd door mezelve). Volgens haar is haar Fifi een vechtersbaas en een "vreetzakske". Vandaar de blauwe ogen en de vreemde bult in zijn buik.

Hoe worden sokken eenzaam?
- de andere sok blijft gewoon steken in de wasmachine
- de andere sok wordt stiekem meegenomen door iemand die dergelijke sok zoekt
- de andere sok zoekt een avontuurtje en gaat er vandoor met een derde sok
- de andere sok raakt versleten en wordt weg gegooid
- de andere sok  verbleekt door in een verkeerde wasronde terecht te komen. dit komt vooral voor bij donkerblauwe en zwarte kousen. de paren worden dusdanig niet meer herkend als paar
- de andere sok krimpt door te wassen op een verkeerde temperatuur. deze wordt dan vakkundig weggegooid
- de andere sok  gaat verloren op een of andere reis door te blijven hangen aan de wasdraad
- de andere sok blijft liggen bij iemand als je gaat logeren. je krijgt ze nooit maar dan ook nooit meer terug. mensen hebben geen respect voor eenzame sokken
- de andere sok komt per ongeluk terecht in een was met iets rood. ze komt er roze uit en wordt vakkundig verwijderd. niemand wil roze kousen
- de andere sok verdwijnt tussen de wasmachine en de droogkast en nooit meer terug gevonden (de poetsvrouw negeert dit plekje steevast)
- de andere sok blijft liggen onder het bed en komt pas drie jaar later te voorschijn
- de andere kous ligt drie maanden in de wasmand bij de strijk. als die ooit gedaan wordt, is de eerste kous al lang weggegooid  (bron: de eenzame sok)
- de andere kous kruipt in een dekbedovertrek, die ben je beu en doe je naar de kringwinkel.
- de andere sok verdwijnt terwijl je kind in de buggy zit of aan het spelen is in de zandbak
..............

Krater

Veel volk hier van't weekend: graspop. Zaterdagochtend, we ontbijten buiten zegt dochter: "Hé, ik hoor nog geen muziek, ah nee dat kan ook niet die liggen allemaal nog met een krater in hun tent'

De Spaanse koorts

De zenuwen gierden hier vanochtend door het huis, ongecontroleerde giechelbuien, buikkrampen, een gestresseerde moeder die riep: "ben je echt niks vergeten?". De oudste dochter vertrekt een weekje op schoolreis, "zeeklassen" zoals ze dat noemen. Neenee, niet zomaar naar de Belgische kust. Ze vliegen naar Spanje, daar heeft de school een partnerschool in Galicië. Het is me wat, 10 en op schoolreis naar Spanje, hier keek dochterlief al weken naar uit. Mama ook, maar niet alleen met dat verwachtingsvolle gekriebel in de buik, het was een hele kunst om de bezorgde gevoelens en het moederlijke "bemoei" onder controle te houden: "Vergeet je niet in te smeren hé, let goed op je spullen, zorg ervoor dat je tas altijd goed dicht is, geen natte handdoeken in de waszak stoppen maar eerst laten drogen...." Als antwoord kreeg ik dan twee rollende ogen en een zuchtend "ja mamaaa!" Dit herken ik precies... had ik me toen niet voorgenomen om later tegen mijn kinderen niet zo te "zeuren"??... Maar ja wij gingen als we 10 waren ook niet op schoolreis naar Spanje, met het vliegtuig dan nog! Na het onbijt kreeg ik een dikke knuffel, da's alvast voor straks hé mama, want daar aan de schoolpoort tussen mijn vriendinnen heb ik daar geen zin meer in! Gelukkig heb ik er toen van geprofiteerd, want ze meende het. Toen de meeste mama's nog een dikke knuffel kregen moest ik het met een knipoog stellen, die ik nu extra koester. Ze is vertrokken mijn stoere dochter en haar maatjes. Toen de bus de straat uit was, zijn we de krop in de keel op een terrasje gaan wegspoelen, thuisgekomen toch maar meteen gecheckt of de vlucht goed vertrokken is. Ja hoor, we hopen dat ze het heerlijk hebben daar in Spanje! Alle avonturen volgen we vanaf nu op dit bosmierblogje!
Nu ga ik rabarberconfituur maken om mijn zinnen wat te verzetten!

Aftellen naar...

De voorbereidingen voor de eerste communie van de jongste draaien hier op volle toeren. Ze wordt stilaan zenuwachtig. Vanochtend keek ze op haar aftelkalender:
Zij: "mama mijn buik is zo heet"
Ik "Hoe komt dat?" Zij: "Ja het is nog maar 3 dagen, en ik krijg daar een hete buik van."
Eventjes later komt ze in haar kamer waar het raam open staat: "Amaai da's hier koud, maar onder mijn vel brandt het!"
Nog wat later: "Mama krijg ik een groot glas water? ... om te blussen hé!"

Vandaag naaide ik een kaft voor haar communieboek. Het groene vermiljoenkatoentje deed precies wat ik wilde, het roze kringloopwolletje had een eigen wil en bleek zijn eigen gangen te gaan. De roze stof trok alle richtingen uit, behalve de richting die ik wou. Handleidingen vond ik hier en hier om het uiteindelijk, na wat gepruts, toch op mijn eigen manier te doen. Nu nog wat lieve wensen van de gasten, tekeningen, kaarten, foto's van het feest en de vriendjes erin en ze heeft een mooie herinnering voor later.

Tiener

10

je staat op een kruispunt in het leven,

Je kiest de weg rechts,

of nee, toch maar de straat links?

Je gaat met een rotvaart vooruit

om daarna weer op je passen terug te keren...

Ik heb een meid van 10 in huis en vind dat heerlijk, ik laat jullie even meegenieten...

Dochter: "Mama, mag ik naar Werchter dit jaar?"

Ik: "Maar meiske toch, daar zijde gij toch nog wat te jong voor zene. Wacht daar nog maar een jaarke of 6 mee."

Dochter: "Naar Graspop dan?"

De laatste maanden draagt ze vooral jeans en zwarte T-shirts

Dochter: "Al da roos is niks voor mij, ik ben gothic"

Dit is de muziek waar mijn "gothicske" zot van is en waarvan ze de cd's grijs draait:

Mika , HA! ;-)

Dochter: " Mama, Mika komt naar 't sportpaleis, daar zou ik nu eens kei-graag naartoe gaan!"

Ik "Ach meiske, die kaarten zijn allang uitverkocht, en trouwens dat is in' t midden van de week en laat op de avond, gij moet de dag nadien wel naar school hé..."

Ondertussen waren 2 van die kaarten al maanden voor ons gereserveerd.

Gisteren ging ik met mijn tienertje naar het sportpaleis, het was een complete verrassing, ze lag veel te laat in bed... maar we hebben genoten en vonden het allebei fantastisch!!!

Pannenkoeken

Ik bak pannenkoeken en de jongste kijkt in de pan. De pannenkoek komt een beetje omhoog, zij: "Hé kijk mama, dat is een pannenkoek met adertjes"

Maandag veggiedag

Maandag is veggiedag in de villa. Vandaag stond er vegetarische spaghetti met quorngehakt op het menu. Commentaar van de jongste (7): "mmmm da's lekkere speghari"