De tante was weer in 't land, voor ze terug naar Senegal vertrekt gaf ze een feest. Omdat naaien er tijdens de zomer nog niet van was gekomen, zette ik mij aan het einde van de vakantie op een regenachtige dag toch nog eens aan mijn naaimachine. De tante had een gigantische wikkelrok met streepjes op de rommelmarkt gevonden en mij cadeau gedaan voor de stoffenvoorraad. In diezelfde voorraad vond ik nog 2 overschotlapjes die goed matchen bij de wikkelrok. Ik haalde Lili uit mijn favoriete tassenboek tevoorschijn en had na enkele uurtjes knutselen een cadeau om mee naar het feest te nemen.

Ik had nog wat restjes rok over en daarmee naaide ik boodschappentasjes. Stroptasjes voor groente, fruit of brood, want wist je dat Senegal de plastic zakjes 2 jaar geleden al verbood? (hier lees je meer).  Ook in Wallonië en Brussel is dit verbod ondertussen een feit. En wij in Vlaanderen? Wij wachten af, nog steeds. Misschien moeten we ondertussen zelf initiatief nemen en massaal de plastic zakjes weigeren?

Bedrukte buitenstof: een restje van dit project

Grijze buitenstof: een rest stuk canvas uit de stoffenvoorraad van mijn moeder

Gestreepte voeringstof + stof voor de zakjes: een wikkelrok van de rommelmarkt

Knoopjes: uit een gekregen voorraad

Grijze tassenband: de stoffenstraat

Patroon: Lili De tas van Annelies

Tips om plastic zakjes te vermijden: onderaan dit blogbericht

Maleficent

Nog 100 dagen, dan slaat ze haar vleugels uit. Ondertussen is ze al naarstig op zoek naar een nieuw rijk waar ongetwijfeld boeiende mensen op haar pad zullen komen. Die laatste 100 dagen vierde zij samen met haar klasgenoten in Disneystijl. Aan het Maleficentkostuum knutselde ze een hele week lang: met veel geduld maakte zij de hoorns, de kraag en oefende ze haar make-up. Ondertussen stikte ik een cape voor haar in elkaar. Teamwork!

Kostuuminspiratie deden we op bij Breanna

Gratis patroon voor de cape : Fleecefun, ik stikte wel een voering in de volledige cape.

Voor hoorns en kraag gebruikte Dochter: zwarte duct tape, zwarte stof, karton, ijzerdraad, tekenpapier. 

De zwarte stof voor de cape komt van bij stoff.be, 

voor de nachtblauwe voering gebruikte ik een rest verduisteringsgordijn. 

Laat niemand ooit jouw vleugels stelen!

Oh Sandy? (Fair Wear Friday 12)

Carnaval, de meningen blijken nogal verdeeld te zijn - you love it or you hate it! De 2 dochters horen, net als ik tot de eerste groep, vrees ik. De reden? Voor 1 keer mag je je helemaal laten gaan en het is de normaalste zaak om een hele dag in de rol en de kleren van een ander te kruipen. De liefde voor toneel en verkleden zitten diepgeworteld en de uitgebreide verkleedkast was vroeger het favoriete "speelgoed" van de meisjes.  Nog steeds neemt die kast een prominente plaats in ons huis in. Vriendinnen op bezoek durven al eens op een stel foute schoenen met torenhoge hakken de trap afkomen. Buren, familie en kennissen komen langs de "uitleendienst" als ze een verkleedfeest voor de boeg hebben. Verkleedkledij kopen we nooit nieuw, maar sprokkelen we bijeen op rommelmarktjes, vissen we uit zakken met oude kleding, tikken we op de kop in de Think Twice of  knutselen, plakken, knippen, naaien we zelf in elkaar. Deze voorpret is al een groot deel van de feestvreugde.

Dochters creatieve hart ontdekte de laatste jaren de muziek en films uit de eighties. Regelmatig mis ik CD's uit mijn collectie, die ik dan op haar zolderkamertje weer terugvind, zij zucht dan wel eens "goh dan had ik toch wel jong willen zijn". Mijn glimlach verraadt enkel dat ik die verzuchting helemaal begrijp. Sandy - uit Grease, dat zou haar carnavalsvermomming worden dit jaar. Ik vind het wel passen bij mn lieve, stoere Dochter die zich helemaal laat meevoeren op de vleugels van die vlinders in haar buik.

Sandy, vrijdagochtend in alle vroegte (vandaar het slechte licht) op Fair Wear-Carnavalsdag:

De skinny broek leende Dochter van haar vriendin. 

Het Sandy-topje knipte en stikte ik uit een strak T-shirt met lange mouwen. Het T-shirt werd al lang niet meer gedragen én was perfect voor dit project.

Dochter kocht het leren jasje in de Kringwinkel. Met een cuttermes, karton en een spuitbus verf voorzag ze zelf de vest van het T-birds logo.

De riem kocht ze ook in de Kringwinkel, we maakten wel nog een gaatje bij.

Mijn lichtblauwe pumps die ik al jaren niet meer draag kregen een knalrode laklaag. 

Voor de make-up en de weelderige krullen zorgde Dochter zelf. 

Voor vriendin "Frenchy" pimpten we nog een roze vestje (uit de Kringwinkel) met flockfolie.

What will they say...

Friday at school?

Meer info over Fair Wear Friday vind je hier.

Zing Ze! (2)

Kijk, een nieuw boekje in onze Kleine Boekerij. Een boekje waar ook een klein stukje van mij inzit - ik vertelde jullie er al eens eerder over. Woensdag hadden we een feestje in de Bibliotheek in Geel. Niels van K.ERF stelde daar apetrots zijn project rond bedelzangtradities voor: zijn nieuwe website, zijn boekenkindje én de educatieve pakketten voor leerkrachten. Hij had de de boel retestrak voorbereid, dus dat kon niet anders dan op rolletjes lopen. Wie het moest missen laat ik hier even meegenieten:

Zing ze: - een boekje boordevol Kempense bedelzangtradities en creatieve projecten 

(foto: bibliotheek Geel)

Fluo Driekoningenmantel en lantaarns uit blik 

(door de creazusjes)

Lantaarns met kanten oma-lapjes (door mezelf)

(foto: bibliotheek Geel)

Marokkaanse driekoningenkoekjes van Jusra 

(foto: K.ERF)

Trotse Niels, veel volk én een kameel

(foto: bibliotheek Geel)

(foto: bibliotheek Geel)

Workshop: Maak je eigen "zingzak" van een kussensloop 

(foto: K.ERF)

"Drie Koninginnen, drie koninginnen, geef mij ne nieuwe kroon..."

Muzikale Noor bereidt minutieus haar eerste TV-optreden voor.

(foto: K.ERF)

Sneak-preview : de lantaarns die ik voor dit boekje in elkaar knutselde

(foto: Greetje)

Wat moet je doen om dit boekje met creatieve projecten en originele recepten te pakken te krijgen?

Rep je naar onze "Kleine Boekerij" daar staat er ééntje in, te ruilen tegen een ander boek.

Spoed je naar de creazusjes, zij geven er ééntje weg aan een gelukkige winnaar.

Haast je naar één van deze plekken of bestel online,  je kan het boek voor slechts 3 euro aanschaffen, dat heb je met nieuwjaar zo weer bij elkaar gezongen.

Zing ze!

Een week geleden schaarden we ons rond het vuur in onze tuin, samen met wat vrienden en buren dronken we een borrel, snoepten we cake en wafels, want het was weer Sint-Maarten. "Sinte Mette" is zo één van de vele lokale feesten om de donkere en koude wintertijd door te komen. Vrienden, een vuurke stoken, pannenkoeken en wafels eten en iets warms of een borrel drinken, meer moet dat niet zijn. Of jawel toch wel, vonden wij als kind:

 "VERKLEDEN!" hoe zotter hoe liever en ook....

"ZINGEN" 

 en vooral: "SNOEP!" méér snoep, want daar kon je nooit genoeg van hebben!

Bij heel wat van die feestdagen trokken we zingend en verkleed langs de huizen om snoep in te zamelen. In het dorp naast het onze deden ze dat met "Sinte-Mette", wij deden dat bij "Kaarske in de lantaarn" met onze zelfgeknutselde lantaarn, en vooral met "Driekoningen". 

Dolle pret en zakken vol snoep leverde dat op, snoep dat daarna erg minutieus onder elkaar verdeeld werd en waar zwaar over onderhandeld werd in de trant van: "Ik krijg de 3 kersjes en dan moogt gij die Raider nog hebben of als ik die snoeplippenstift nog krijg, moogt gij 2 lange Jannen".

                                                                                                        (foto: Niels)

Elk jaar vind ik het jammer dat er steeds minder zingend bezoek langs komt, begin dit jaar bleef de pot snoep en de spaarpot kleingeld die ik met Driekoningen bij de deur had gezet zelfs onaangeroerd. Blijkbaar ben ik niet de enige die het jammer vindt dat deze tradities verdwijnen. De Erfgoedcel kERF besloot dat al deze lokale tradities de moeite waard zijn om in leven te houden. Het is namelijk veel plezanter om met "Kaarske in de Lantaarn", "Goriën", "Krik-krak", "Driekoningen" of "Nieuwjaarke Zoete" te gaan zingen dan te gaan Trick-or-Treaten met Halloween.

Driekoningenkroon door KlaartjeNel

Niels van kERF lanceerde een Website over deze Kempense bedelzangtradities, ontwikkelde educatieve pakketten voor basisscholen en contacteerde enkele Kempense creatievelingen die allemaal hun bijdrage leverden voor een boek.  Het werd een boek boordevol toffe knutselideeën en lekkere recepten rond deze oude tradities. 

de lekkerste smoutebollen van de Juffrouw

Nog even wachten en dan is het er, dat boek van Niels. Als je samen met mij dit boekenkind wil verwelkomen en zelf een zingzak of "beus" wil knutselen, dan ben je van harte welkom op woensdag 10 december 2014 vanaf 14.00 u  in de bibliotheek van Geel.

Fotograaf Greetje aan het werk!

Ik mocht ook meewerken aan dit boek, samen met deze creatieve zielen: KlaartjeNel, Naadjes en Draadjes, Juffrouw Sanseveria, de creazusjes, Ruimtevisser, Greetje, Niels en Jusra.  (merci allemaal, ik heb mij super geamuseerd!)

Bluesfest

Ik wilde Lief verrassen, daar had ik 20 jaar nadat de vlam in de pan sloeg alle reden toe. Niet dat we voor een feestje hier een reden nodig hebben, maar deze keer had ik er één. Toeval of niet, net op het moment dat ik daarop zat de broeden, kreeg ik de kans om Lightnin Guy naar hier te lokken. De meest lichtende ster aan de Belgsiche blueshemel zag dat wel zitten om in onze hof het gitaarminnende Lief te komen verrassen. 

De verrassing werd dan wel vroegtijdig deskundig verknald door Zoon, maar het feestje was er niet minder om. Guy trakteerde ons met zijn gitaar, mondharmonica en lapsteel op een onvergetelijk avondje bluesmuziek. Hij slaagde erin om de avond virtuoos op te bouwen. In het begin kregen we rasechte blues die recht naar onze ziel ging, op het einde van de avond stond iedereen te heupwiegen - to the left and to the right en zorgde hij voor flink wat ambiance. Toen Guy Zap en de juffrouw zag shaken kreeg hij prompt het idee om zich op de markt van de fitnessvideo's te storten.

Uiteindelijke hoogtepunt was de jamsessie. Zoon en Lief met gitaar en nichtje met saxofoon werden erbij gehaald en samen speelden ze een heuse blues-jamsessie met solo's en al als afsluiter.

Dat het de moeite is om die bruisende Guy aan het werk te zien wist ik al, maar ik denk dat de andere aanwezigen na zaterdagavond daar ook wel van overtuigd zijn. 

De Kleine Boekerij

Als verrassing openden we tijdens Jongstes feest een heuse "Little Free Library" in onze voortuin, bij de Noorderburen ook wel als Minibieb bekend. Alle genodigden brachten een boek mee, de aanwezige bouwkundig ingenieur bepaalde exact de plek waar "De Kleine Boekerij" ingeplant moest worden en onder het goedkeurend oog van Lief, de schrijnwerker, werd "De Kleine Boekerij" vooraan in de tuin geplaatst, vlak naast het voetpad. Mijnheer pastoor zorgde voor de inzegening met wijwater en Jongste plaatste er het eerste boek in. De kleine boekerij is nu dus officieel geopend. Als je in de buurt bent, breng een boek mee en kom langs om het te ruilen!

Gebruikt materiaal: waterdichte MDF,

 overschotjes van de badkamerkasten.

Na een regenachtige week is alles nog kurkdroog binnenin, 

hopelijk blijft het zo.

Vogels in de bib

Jongste verslindt boeken en verhalen, daarom trokken we enkele weken voor haar communiefeest naar de mooiste bib van België voor een heuse fotoshoot.

De locatie herkende u vast wel, we trokken naar de bib van de Leuvense Universiteit aan het Ladeuzeplein. Het feest dat volgde zat boordevol verhalen, maar die bewaren we op een andere plek.

Stof voor een jurk uitzoeken met een 11-jarige is geen sinecure. Na veel "vijven en zessen" ging ze uiteindelijk overstag voor "Chickadees in Snow" van timeless treasures. Winterse vogeltjes voor een feest in de lente met stormachtig weer, of sprekende bananen met jeukende plakkertjes? In haar verhalen is alles mogelijk.  Het patroontje is de Burda 8174 zag u hier al eens passeren, Jongste koos wel voor de halterversie.

Foto's: Manu Van Haverbeke

De kerstkapstok

Een uitdaging met veel "slingers en ballen" en wel door de Sanseveria, dat konden we niet aan ons voorbij laten gaan, dus verscheen er dit jaar ook hier een "maakboom".  Voor het eerst, want wij sleuren normaal gezien een ferme boom mét kluit in onze living die we daarna terug in onze tuin planten voor het jaar nadien. Met wisselend succes trouwens - Lees:  er heeft nog maar 1 kerstboom het gehaald tot aan het volgend kerstfeest. Laat dat nu toevallig deze kerst zijn. De overlevende heeft geluk en mag gewoon blijven staan daar achter in de tuin.

Dit jaar werd er gebrainstormd en "pinspiratie" gezocht voor de "maakboom". De eerste versie is uiterst origineel: van snoeihout uit onze tuin, hier ook wel "de wissen" genoemd, vlocht Lief dit jaar eens geen hekwerk maar een heuse kerstboom. Hij lijkt zelfs op een kerstboom, op één waarvan de naalden zijn afgevallen, maar toch. Origineel dat wel, maar om een plekje te veroveren in de living vonden we hem toch wel wat te "schraal". Hij werd dus tot buitenboom gebombardeerd, met vogelvoer erin is "de schrale" zelfs functioneel overdag, 's avonds als de lichtjes branden zorgt hij voor de juiste sfeer.

Er moest dus een tweede versie komen, één voor binnen. Minder origineel, want vlot geïnspireerd op een boom die we op pinterest zagen voorbijvliegen (de Deense "Filigrantrae" zo blijkt). Het Lief knutselde met bezemstelen en stokken deze imitatie in elkaar. Ik vind hem echt stijlvol, maar daar zit mijn voorliefde voor "scandinavisch" vast voor iets tussen: blank hout en strakke vorm is al wat ik nodig heb om mij in het Hoge Noorden te wanen.

De Jeugd hier in huis deelt mijn mening duidelijk niet:

Zoon toen hij binnenkwam: "Oh en dat is de .... eum, kerstboom? ... mmm... origineel" met de intonatie waarop een ander "trekt op niks" uitspreekt.

Jongste: "Waarom kunnen wij niet een gewone boom in huis zetten, net als anders, net als "normale" mensen ?"

Ik: "dan kunnen die bomen buiten blijven staan, daar horen ze toch?"

Dochter: "Oh ja, en kapstokken horen in de gang...."

Zoon: "wat ik me afvraag is hoeveel bomen er gesneuveld zijn voor die bezemstelen?"

Of een beetje later als antwoord op de vraag van vrienden: en hebben jullie al een kerstboom gezet?

"*schouderophalend* nee wij hebben geen kerstboom maar een kerstkapstok." gevolgd door een smalend gelach.

En dan heb ik het nog niet over alle suggesties die ze deden om mijn "kapstok" - "kerstboom" verbeter ik - toch nog op een "boom" te laten lijken. Ik heb nog net kunnen verhinderen dat ze elke stok vol met groene sparretakken hingen. Om de kerk toch in het midden te houden en de gemoederen te bedaren sleepte ik dan toch maar wat "kerstgroen" in huis, waar zij zich rondscharen om hun kerstgevoel aan te wakkeren. Terwijl ik ondertussen wegdroom bij onze scandinavische boom en me luidop afvraag  "wie is er hier conservatief?"

Ach ja, u mag dit bord in de gaten houden en uw stem uitbrengen als onze boom er verschijnt. Waarvoor dank!! Hoewel ik vrees dat we geen schijn van kans meer maken tegen deze kanjer.