Af van afval: Boodschappen en verpakkingen

maandag 1 oktober 2018



Zo'n 8 jaar geleden begon ik me flink te ergeren aan onze afvalbak, die met een gezin van 5 voortdurend vol zat. In deze periode zag ik voor het eerst het werk van Chris Jordan Midway en de film Plastic Planet van Werner Boote en we besloten actie te ondernemen.  Onze eerste stapjes zetten we in eigen buurt.  We gingen op zoek naar lokale (bio)boeren waar we zonder verpakking  boodschappen konden doen.  Zo waren we vertrokken, op een lange weg. Er kwam wat denk- en zoekwerk bij kijken om het roer om te gooien en verpakkingen en plastic zo veel mogelijk te bannen.  Gelukkig moeten we het warm water niet uitvinden en is er  het internet boordevol nuttige informatie en tips. Regelmatig trekt er toch eens iemand aan mijn mouw met de vraag hoe ik dat aanpak. Dus voilà onze tips.



1. De boodschappen
Alles begint bij de boodschappen, wat je je keuken binnenbrengt komt ook ergens vandaan en zit jammer genoeg vaak flink verpakt. Bio komkommers met een plastic jasje aan, je kent ze wel en je hebt er je misschien ook al vragen bij gesteld. Zero-waste boodschappen doen, betekent dat je zelf je bokalen, je potjes, je zakjes meeneemt en lokaal op zoek gaat naar bulk. Als je de kiest voor die korte keten is er minder transport en tijd nodig, zodat overbodige verpakkingen ook eerder weggelaten kunnen worden. Supermarkten passen doorgaans niet zo goed in dit verhaal. Hier in de Kempen kom ik na wat speurwerk toch ook aan mijn trekken, wat verpakkingsvrij boodschappen doen betreft. Zelfs zonder die andere principes "lokaal", "bio", "fairtrade" volledig te verloochenen. Ik word niet meer scheef bekeken als ik op deze plekken met mijn stoffen zakjes en mijn bokaaltjes aan kom zetten : 

  • Onze eigen moestuin en die van mijn ouders
  • Hoevewinkeltjes allerhande. Wij wonen nogal landelijk en hebben heel wat lokale boeren met hoevewinkeltjes in de buurt.
  • De lokale markt, waar vooral de Marokkanen van de notenkraam en de kleine lokale boertjes mijn beste vrienden zijn.
  • Overal waar producten in bulk te koop zijn. Ik hou mijn ogen wijd open en ontdek steeds weer nieuwe plekjes waar ik etenswaren in bulk vind. 
  • Ik haal rijst, muesli, pasta, bulgur, maar ook veel andere etenswaren bij de verpakkingsloze winkel.  De dichtstbijzijnde is de De Verswinkel. Af en toe kom ik eens in Leuven of Antwerpen, dat combineer ik dan met boodschappen in Content of Robuust. Die winkels zijn  het walhalla, want daar moet ik geen toegevingen doen: verpakkingsloos, én bio, én lokaal én fairtrade. Hopelijk openen er snel meer filialen dichter bij huis.
  • De bio-planet. Daar zijn vooral groente en fruit zonder verpakking te vinden en je kan er ook heel wat leeggoed terug binnenbrengen.  Het blijft echter een grote keten en jammer genoeg zijn de meeste producten daar wel nog in plastic verpakt. Hopelijk komt daar nog verandering in.
  • Kleine kruideniers hebben ook vaak producten in bulk in de aanbieding.
  • De wereldwinkel : niet echt verpakkingsvrij wel fair-trade en de flessen van het sap kan je bijvoorbeeld wel terugbrengen.
  • De ambachtelijke bakker, waar ik met mijn herbruikbare zak een ongesneden brood koop.
  • De frituur op de hoek. We nemen onze eigen potten en doosjes mee als zin hebben in snelle vettige kost.


Ik neem steeds een set stoffen zakjes en netjes mee als ik de deur uitga, die liggen in de keuken binnen handbereik. Tijdens mijn boodschappenuitjes stop ik ook bokalen in mijn tas, waar ik dan alvast het gewicht op noteer met een stift. In de keuken en de voorraadkamer vul ik alles in grote glazen bokalen. Dat is superhandig, want je ziet meteen wat er bijna op is en wat je dus ook op je boodschappenlijstje moet zetten 
Dat boodschappenlijstje is cruciaal.  Daarop staat in verschillende kolommen wat er waar gehaald moet worden en het wordt nauwgezet bijgehouden. Vaak krijg ik de vraag : "verspil je dan niet ontzettend veel tijd met boodschappen doen". Eerlijk? In het begin wel, dan zoek je vooral uit waar je wat best kan halen, maar na een tijdje weet je dat precies en heb je je boodschappensysteem uitgedokterd. Bovendien combineer ik boodschappen altijd met andere uitstapjes. Als ik ergens naartoe moet waar 1 van mijn boodschappenadresjes in de buurt is, stop ik daar om mijn boodschappen te doen. Zo heb ik het gevoel dat ik nu net minder tijd besteed aan boodschappen. Boodschappen doen is trouwens veel fijner zo. Nu vermijd ik drukke winkelcentra maar ga ik gezellig naar de markt, waar ik afspreek met een vriend of vriendin om een koffie drinken voor ik mijn  baantjes ga zwemmen in het zwembad vlakbij. 





2. De verpakking
Ik ben nogal streng geworden wat plastic en kunststof betreft. Verpakkingen uit papier of glas komen er soms wel nog in. Mijn doel is: zo weinig mogelijk verpakking en zo weinig mogelijk plastic in huis halen. Dat betekent wel dat je voedsel en dranken vaak zelf moet maken met pure basisproducten. Voordeel: dat is gezonder en je weet precies wat er in je maaltijd zit. Het nadeel: het is tijdrovender. Ik kook gelukkig nogal graag, dus ik vind dat nadeel niet zo problematisch. 




Glazen bokalen hou ik bij en hergebruik ik. Ze staan in de voorraadkamer, in de ijskast en zelfs in de diepvries. Enkel voor het eten van de studenten gebruik ik nog tupperwaredoosjes. Kunststof en eten bewaren of opwarmen zijn niet zo'n goede combinatie. Wist je dat er heel wat schadelijke stoffen in je voeding lekken op die manier? Meer daarover lees je  hier. Invriezen doe ik in glas of stof. In glas? Ja dat lukt prima, je moet er alleen voor zorgen dat je je bokaal niet helemaal vol doet, maar slechts voor 3/4de vult. De inhoud kan namelijk nog zwellen. Neem op tijd het eten uit de diepvries, zodat het geleidelijk aan kan ontdooien.


3. Afval
In onze keukenkast staat 1 hele grote glazen bokaal, daarin stoppen we onze restafval. Momenteel vullen we met 5 personen ongeveer 1 bokaal restafval per maand. Daarnaast hebben we nog papier in de papiercontainer en een blauwe zak die ook steeds minder vaak buitengezet moet worden. Het voordeel van zo'n bokaal is dat je meteen ziet wat er nog inzit en dat stemt telkens weer tot nadenken.  Onze restafvalbokaal raakt elke maand gevuld, dus er blijftruimte voor verbetering. Even een overzichtje van grotere verpakkingen, die er nog in belanden:

chipsverpakkingen
Als iedereen hier op vrijdagavond thuiskomt, komen de drankjes en hapjes op tafel. Vaak heb ik zoute nootjes of lijfjes in huis, die ik zonder verpakking van de markt meebreng en ik ook weet wel dat je ook chips zelf kan bakken. Maar kom, het is weekend en dat moet gevierd worden. Snel een flinke zak chips opentrekken, daar kunnen we vaak toch niet weerstaan.

koekjesverpakkingen.
Meestal bak ik 1 keer per week wat zoetigheid om mee te nemen of ik koop koekjes of wafels zonder verpakking op de markt of in de verpakkingsvrije winkel. Maar toch wandelt er wel eens een pak oreo's of lotus speculaasjes binnen.

verpakkingen van tofu, seitan, tempeh.
Het is best haalbaar om vlees en kaas zonder verpakking in huis te halen. In steeds meer winkels mag je je eigen doosje meenemen en laten vullen. Omdat we hoofdzakelijk vegan eten, staan er hier veel peulen en vleesvervangers zoals Tempeh, tofu en seitan op het menu en die laatsten zijn hier in de buurt niet makkelijk zonder plastic verpakking te vinden. Vegan burgers en falafel maken we meestal wel zelf. Voorlopig ben ik er nog niet aan toegekomen om ook tofu, seitan en tempeh zelf te maken. Dat is nog een project op mijn experimenteerlijst.

botervlootjes
We smeren graag een laagje plantaardige boter op onze boterham, maar die vinden we voorlopig enkel in plastic vlootjes. Ook dat probeerde ik al zelf te maken, maar dat smaakte niet zo geweldig. Wie goede alternatieven weet: voor de dag ermee!



Wil je meer weten over onze afvalqueeste?
Kom dan zeker eens luisteren tijdens 1 van de volgende lezingen.
"Af van Afval"

Lezingen najaar:
15 september 2018 - Bibliotheek Geel




Bedekte appeltaart

zondag 2 september 2018

Elke dag ben ik nu wel onder de appelboom te vinden om appels te rapen, ofwel hang ik nog even in de hangmat onder de boom en geniet ik van mijn laatste vakantiedagjes.  Ik kan wat extra troost gebruiken nu mijn zomervakantie ten einde loopt. Hoog tijd dus voor een appeltaart! Als er wat te troosten of te vieren valt, is appeltaart noodzakelijk. Dit is een plantaardige versie van een Noors appeltaartrecept dat ik ooit van een vriendin kreeg en ik ben er zeker van dat je de taart ook heerlijk vindt.


Dit heb je nodig  

vulling:
1 kg appels 
1 citroen
2 theelpels kaneel

deeg:
350 tarwebloem of speltbloem
1 eetlepel kikkererwtenmeel
75 gram rietsuiker
1 eetlepel bakpoeder
120 ml plantaardige melk (havermelk of amandelmelk bijvoorbeeld)
100 gram plantaardige boter

Zo maak je het
Verwarm de oven voor op 180 graden. Vet een ronde springvorm in en bestuif met bloem.

vulling:
Schil de appels en snij die in stukjes. Neem de helft van je appels, voeg er een klein beetje water bij en kook er appelmoes van op een laag vuurtje. De andere helft van de appelstukjes hou je even bij. Als je appelmoes klaar is doe je de andere appelstukjes erbij, besprenkel je het geheel met een eetlepel citroensap en kook je alles nog even samen op. Zet de appelmoes met stukjes aan de kant en laat afkoelen. Voeg er een beetje kaneel aan toe

deeg en taart:
Voeg alle ingrediënten voor het deeg samen, roer en kneed goed tot je een samenhangende bal hebt en halveer die bal dan. De ene helft rol je uit en druk je in de springvorm. Het kan zijn dat je deegvellen wat uit elkaar vallen.  Leg in dat geval de stukken in de springvorm en puzzel de bodem samen, druk aan. Prik met een vork gaatjes in de bodem. Verdeel dan de appelvulling over de taart. Druk het dakje van de taart en de bodem van de taart aan de randen samen. Zo krijg je een bedekte appeltaart. Zet de appeltaart in de voorverwarmde oven en bak de taart zo'n 40 minuten.

Dit is een gemakkelijk receptje dat relatief snel klaar is. Zeker als je zoals ik een dag eerder een lading appelmoes maakte en je de pot maar uit je ijskast hoeft te halen. Appels zijn nu overal te krijgen. Als je zelf geen appelboom hebt, vraag dan eens bij buren, familie en vrienden of je appels mag komen plukken. De meesten delen, in ruil voor een stukje taart, maar al te graag hun oogst met je. Misschien weet je ook wel een appelboom in het wild staan waar je wat appels kan verzamelen. Wildplukplekken in België en Nederland kan je ook vinden via de wildplukwijzer. Als je toch appels wil kopen ga dan eens langs een zelfplukboerderij in je buurt. Niets zo leuk als zelf je fruit te plukken! Meer tips om je afval te verminderen tijdens het bakken vind je onderaan de vorige blogpost.



Kruimelcake

dinsdag 19 juni 2018

Eindelijk nog eens een weekendbaksel. Wij noemen het hier "Streuselkuchen" en het blijft één van onze favorieten: een kruimelcake! De ene keer maak ik hem met rabarber, dan weer met kersen. Deze cake volgt de seizoenen, het fruit dat ik op dat moment te veel heb gaat erin.  Zo'n dikke 8 jaar geleden was een Streuselkuchen het allereerste recept op deze blog. Ik vind het zo vreemd om die oude posts met die belachelijk slechte foto's weer terug te zien..! Ondertussen heb ik flink geschaafd aan dat recept, zodat het onherkenbaar maar vooral volledig plantaardig geworden is. Eind vorige week mocht ik bij de oma van een vriendin kersen gaan plukken, dat las je misschien hier al. Dus aten we vorig weekend kersenkruimelcake.






Nodig voor de vulling:
Kies 700 gram seizoensfruit van 1 soort:  zoete kersen, abrikozen frambozen, appels, rabarber of aalbessen ...., wat je op dat moment in de tuin hebt of overvloedig en goedkoop op de markt vindt.

Zo maak je het:
Zet je oven aan op 175 graden zodat die alvast kan voorverwarmen.
Bereid dan de vulling:  Was het fruit en snij het in stukjes. 

Kersen: Was en doe de pitten uit de kersen, ik vond bij mijn moeder in de kelder een lekker ouderwetse ontpitter, een fantastisch hulpmiddel voor dit klusje.
Abrikozen: Was en ontpit de abrikozen, snij in schijfjes.
Appels: Schil en snij de appels in stukjes, meng die - als je daarvan houdt - met een flinke snuf kaneel. 
Frambozen : was de frambozen
Rabarber: Was en schil de rabarber, snij in stukjes. Omdat rabarber wel erg zuur kan zijn voeg ik aan de rabarberstukjes nog 5O gram suiker toe.  

Nodig voor het deeg:
1 appel
200 gram bloem
150 gram suiker.
1 afgestreken eetlepel vanillesuiker.  
1 pakje bakpoeder of 1 theelepel baking soda voor voeding
100 gram gemalen noten.  Ik nam deze keer hazelnoten, maar het lukt net zo goed met amandelen of walnoten, wat je in huis hebt.
100 ml zonnebloemolie
250 ml plantaardige melk. Ik hou van havermelk of amandelmelk.

Zo maak je het:
Vet een ronde  springvorm in met een beetje olie, bestuif de vorm met bloem. Schil en snij de appel in stukjes, doe ze in een kookpot en stoof tot appelmoes, plet eventueel met een pureerstaaf. Meng de bloem met het bakpoeder in een schaal, voeg daar de gemalen noten, de suiker en de vanillesuiker aan toe en roer alles goed door elkaar. Doe daar dan de natte ingrediënten bij: de appelmoes, daarna de olie en de melk. Roer met een klopper tot alles goed gemengd is en de klontertjes verdwenen zijn.  Stort het deeg in je vorm,  nu ga je de deeg blindbakken.  Zet je taartblik met deeg daarvoor zo'n 20 minuten in je voorverwarmde oven. Ondertussen heb je tijd om je kruimellaag te maken en al een beetje op te ruimen.

Nodig voor de kruimellaag:
120 gram bloem
1 afgestreken eetlepel vanillesuiker
30 gram suiker
de schil van een halve biocitroen, geraspt
75 ml zonnebloemolie

Zo maak je het:
Doe alle ingrediënten voor de kruimellaag bij elkaar in een schotel en roer tot er kruimels  (brokjes) ontstaan. 
Als je taartbodem blind gebakken is, neem je die uit de oven en leg je de fruitvulling erop, daarbovenop doe je de kruimellaag. Zet nu alles terug in de oven en laat je taart op 175  graden een 45-tal minuten bakken. Daarna laat je de cake eerst afkoelen voordat je hem uit de springvorm haalt. 




Plantaardig en afvalloos
Deze cake is volledig vegan en zo kan je ook afval en plastic verpakkingen vermijden:

  • Gebruik seizoensfruit uit je eigen tuin of vraag eens rond wie er fruit te veel heeft, ga naar een zelfpluktuin of bioboer in de buurt en neem je eigen bakjes mee.
  • Koop geen aparte zakjes bakpoeder, maar natriumbicarbonaat of ook wel baking soda voor voeding genoemd. Dat vind je in een grote verpakking (vaak in karton).  Je kan ook naar een verpakkingsloze winkel gaan en daar meteen je bokaal vullen. Bakpoeder omrekenen naar baking soda doe je door te delen door 3. Je hebt dus slechts een derde baking soda nodig in vergelijking met bakpoeder.  Let er wel op dat de natriumbicarbonaat die je koopt geschikt is voor voeding!
  • Verpakkingsloze winkels verkopen vaak ook bloem en suiker in bulk.  Soms vind je zelfs nog een molenaar die zich om een molen bekommert, waar je bloem in grote papieren zakken vindt. Het is sowieso de moeite daar eens naar op zoek te gaan in jouw, want deze bloem is doorgaans van betere kwaliteit dan wat je in de supermarkt vindt.
  • Koop je noten steeds in bulk op de markt, er zijn ook steeds meer winkels die noten in bulk aanbieden
  • Ik maak vanillesuiker zelf en bewaar die in een bokaal. Dit doe ik zo: ik doe 250 gram suiker in een afsluitbare bokaal. Telkens als ik vanillestokjes gebruik voor een gerecht snij ik die open en schraap ik er het merg eruit, dat gebruik ik in mijn gerecht. Die stokjes gooi ik daarna niet weg maar snij ik in enkele stukken en doe ik in de suiker. Dit doe ik telkens als ik een vanillestokje gebruikt heb. De stokjes kan je er na een paar dagen weer uitvissen, of gewoon laten zitten. Ze geven hun aroma af aan de suiker en tadaa... je hebt altijd een bokaal vanillesuiker bij de hand.
  • Olie koop ik ook in bulk bij een verpakkingsloze winkel. Ik neem mijn fles mee en vul die daar.
  • De enige verpakking die ik had nadat ik deze cake gemaakt had, was een brik van de havermelk. Ook plantaardige melk kan je zelf maken, zo brouw ik regelmatig amandel of havermelk. Maar eerlijk is eerlijk: dat komt er niet elke week van.





Af van afval & Fair Wear Friday 16

zondag 15 april 2018


Enkele dagen geleden nam ik de afvalbokaal met ons restafval van (bijna) 1 maand mee naar Luyksgestel. De laatste jaren zetten we telkens een stapje dichter naar een afvalarme levensstijl. Over de weg die we al aflegden, waarom we dat doen en over hoe we dat hier thuis organiseren bokste ik op verzoek van enkelen een lezing in elkaar. Die lezing mocht ik voor de tweede keer geven, na Marc van de Komdis ontving Frank ons in de Elzenhoeve, een prachtige locatie midden in het groen. Voor hen die de vorige 2 lezingen misten, geen paniek! In het najaar mag ik dat nog eens overdoen in Mol en in Geel. Meer info volgt via de facebookpagina.






Lezing: Af van afval

15 maart 2018 :  Komdis Dessel
12 april 2018   :  Elzenhoeve - Luyksgestel




Tijdens de Paasvakantie vond ik eindelijk nog eens een regendagje tijd om te naaien. De Lorajurk stond al lang op het lijstje. Omdat ik nog heel wat stofjes heb liggen en niks nieuws wil kopen, dook ik in de stoffenkast. Daar vond ik een lap, die eigenlijk net te klein was. Er kwam dus wat puzzelwerk aan te pas, het voorpand werden verschillende stukken in plaats van 1 geheel. Daarom loopt de print niet door daar, maar dat vind ik niet zo dramatisch. Blij dat ik kon gebruiken wat ik heb. Ik ben trouwens ontzettend content van dit patroon.




Het is nu wel zondag, maar toch, ik wenste dat het nog vrijdag was en ik nog een heel weekend voor de boeg had. Dus : Fair Wear Friday-gewijs even de outfitanalyse :

- jurk: eerlijk zelf gemaakt aan mijn naaitafel - met stof die ik jaren geleden kocht op een stockverkoop van Fragile. Dit  lapje bracht al die jaren in mijn kast door, deze kast is samen met het boekenrek voorlopig wel nog ontsnapt aan mijn opruimwoede. Minimaliseren op vlak van boeken en stofjes, daar ben ik voorlopig nog niet aan toe - maar ooit komt dat er van! Patroon: Lora van La Maison Victor.

- deze jurk draag ik het liefst met mijn favoriete jeansvest die ik tweedehands op de rommelmarkt vond.

- ondergoed: nomads van bij hempmade - Leuven

- bril: preciosa. De bril is uit kunststof, maar het bedrijf zou de brillen ontwerpen en ambachtelijk produceren in Nederland.

Meer verkooppunten van schone, eerlijke, duurzame kleding vind je via deze link van de schone kleren campagne :  "duurzame kleding"


De foto's bij deze post zijn trouwens gemaakt door de dochter 

Snelle vegan broodjes

dinsdag 10 april 2018

Er zijn zo van die dagen dat ik niet veel in huis heb en dat ik bovendien absoluut geen zin heb om naar buiten te gaan om boodschappen te doen. Ik loop nog in mijn pyjama rond of het regent pijpenstelen buiten, of allebei! En dan besef ik dat de hele bende thuis is en ik echt wel eten nodig heb. Een grote pot soep met de verfrommelde groente die ik nog bijeen kan sprokkelen in huis en deze makkelijke en snelle broodjes zijn dan mijn redding. 





Dit heb je nodig:

400 gram bloem - voltarwe bloem voor groffe broodjes, gewone tarwebloem voor witte.
16 gram bakpoeder - kan je weglaten als je hierboven zelfrijzende bloem gebruikt
350 gram plantaardige yoghurt ofwel 300 gram plantaardige melk, ik verving de yoghurt zelfs al eens door plantaardige room, dat lukt ook prima. Ik doe het met wat ik op dat moment in huis heb.
olijfolie
een snuf zout

Optioneel:

gedroogde kruiden - voor bijvoorbeeld basilicumbroodjes 
wilde, zelfgeplukte kruiden of tuinkruiden - voor kruidenbroodjes 
gehakte noten - voor notenbroodjes
chocoladeparels - voor chocoladebroodjes
appelstukjes met kaneel - voor appelkaneelbroodjes ...

Of gewoon zonder, kan allemaal. Uittesten en afwisselen maar.

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 200 graden. 
Meng de bloem, het bakpoeder, het zout, een scheutje olijfolie en de plantaardige yoghurt (of room, of melk) goed door elkaar. Kneed alles goed door elkaar. Lang kneden zoals bij ander brood is hier niet nodig. Voeg als je dat wil ook de kruiden (of noten, of chocolade) toe en kneed nog eens tot alles goed gemengd is. Laat rijzen in een kom als je daar tijd voor hebt, ik maak ondertussen mijn soep. Dat rijzen is zelfs niet noodzakelijk, je kan er ook platte broodjes van maken als je geen tijd hebt om te laten rijzen. 
Maak bolletjes van het deeg en leg die in de oven. Laat 15 minuten bakken op 200 graden en nog eens 20 minuten op 175 graden. Je kan de broodjes ook platdrukken en in een pan of zelfs op een barbecue bakken. Lekker is ook de basisvariant - zonder de toevoegingen - die je besmeert met plantaardige knoflookboter of gewoon met olijfolie, peper en zout. Wij eten ze vooral graag als ze nog een beetje warm zijn.



Vegan lasagne

vrijdag 9 maart 2018

We beginnen er zo stilaan goed in te worden in dat vegan koken, het Lief, de dochter en ik. Er staan massa's groente op ons menu en we eten afwisselend én gezond. Doorgaans hebben we niet het idee dat we iets missen. Maar soms wel, ik ga daar niet onnozel over doen, soms heb ik gewoon goesting in échte lasagne met een flinke kaaslaag tussen. En toch, zelfs aan het huislasagnerecept werd de laatste jaren deftig gemorreld om dat vegan én lekker te krijgen.  De laatste versie van mijn vegan lasagne was tot nu toe het best geslaagd, daar waren ook mijn huisgenoten het over eens. Tijd dus om het receptje op te schrijven en met jullie te delen.



Maak eerste de tomatensaus:

Dit heb je nodig voor de tomatensaus: 

groentebouillon
sojabrokken of als je dat niet in huis hebt: rode linzen.
2 uien
2 teentjes knoflook
1 rode paprika
2 grote wortelen
750 ml tomatenpassata
een blikje tomaten in stukjes of enkele verse tomaten in stukjes
zout
peper
snuf gerookt paprikapoeder
basilicum en oregano

Zo maak je het:

Laat de sojabrokken wellen in de groentbouillon. Snijd ondertussen de ui, de knoflook, de wortelen en de paprika in kleine blokjes. Doe wat olijfolie in de pan en bak de ui tot die glazig wordt, doe er nu ook al het gerookt paprikapoeder en de knoflook bij. Roer en doe er dan de sojabrokken bij als je die wil gebruiken en bak alles goed. Als de sojabrokken goed gebakken zijn, doe er dan de wortelen bij en als die al wat gegaard zijn, de paprikastukjes. Als je geen sojabrokken gebruikt, doe er dan nu de rode linzen bij.  Roer alles goed door elkaar. Doe er dan de tomatenpassata bij, kruid met peper en zout. Laat alles pruttelen. Indien nodig nog wat water toevoegen om de saus te verdunnen. Roer er op het einde wat basilicum en oregano door

Maak dan de spinazie of de postelein klaar


Dit heb je nodig voor de groene laag
ongeveer 1,5 kilo verse spinazie, of postelein of warmoes. 
2 pakjes zijden tofu (400 gram)
2 ajuinen
2 tenen knoflook
zout en peper
nootmuskaat
olijfolie

Zo maak je het:
Snij de ui in stukjes en snij ook de teentjes knoflook klein. Was de spinazie of de postelein en laat afdruipen. Stoof de uien en de knoflook in de olijfolie tot ze glazig zijn. Dan voeg je de spinazie toe en laat dat dan op een zacht vuurtje stoven, laat zo de spinazie slinken. Vervolgens roer je er de zijden tofu onder en kruid je met peper zout en nootmuskaat. Roer alles door elkaar.

Maak dan de witte saus klaar

Dit heb je nodig voor de witte saus
100 gram bloem
100 gram vegan margarine
1 liter plantaardige melk (soya of havermelk vind ik hiervoor het best)
zout
peper
nootmuskaat
4 flinke eetlepels edelgistvlokken.

Zo maak je het:
Zet een pot op het vuur en smelt de margarine. Roer dan en voeg er geleidelijk de bloem onder terwijl je blijft roeren. Voeg daarna de melk toe en blijf flink doorroeren. Breng zo al roerend aan de kook en laat alles een 5-tal minuten koken. Kruid met peper, zout en nootmuskaat toe en roer er de edelgistvlokken onder.
Laat de oven voorverwarmen op 200 graden.

Maak dan de vegan parmezaan
Dit heb je nodig voor de vegan parmezaan
150 gram cashewnoten natuur -  4 eetlepels edelgistvlokken - 1 theelepel zout -  1 theelepel knoflookpoeder
Zo maak je het:
Mix alle ingrediënten in de keukenmachine, je kan de vegan parmezaan bewaren in een afgesloten bokaal.

Bouw dan je lasagne op
Vet ondertussen je vorm in met plantaardige margarine en begin dan je lasagne op te bouwen. Begin met een dun laagje tomatensaus. Leg daarop de lasagnabladen (let op -  kijk op het pakje of die vegan zijn, of vraag na in de winkel als je ze zonder verpakking koopt.), dan weer een laag spinaziesaus, lasagnebladen, witte saus.... Bouw zo je lasagne verder op, het is een beetje wikken en wegen hoever je komt met je sauzen, je lasagnebladen en je schotel. Eindig met een laag witte saus. Bestrooi met de parmezaan en zet de schotel in de oven. Laat ongeveer 45 minuten bakken in een heteluchtoven op 200 graden.

Fijn gezelschap, een glaasje wijn erbij, een hompje brood om in je saus te soppen en genieten maar.
Afvalbeperking -  Tips voor mezelf en mijn zero-wasteproject, maar misschien hebt u er ook wat aan:
  • De vlootjes van de zijden tofu - daar zie ik niet meteen een afvalloos alternatief voor.
  • Het vlootje van de margarine - Je kan de bechamelsaus ook zonder margarine maken zoals bijvoorbeeld hier  wordt uitgelegd, vervang de melk dan door plantaardige melk. Voor het invetten van je schotel kan je ook olijfolie gebruiken.
  • Het zakje van de sojabrokken - die brokken kan je net als de rode linzen ook zonder verpakking krijgen bij bv. Content in Leuven.
  • Als je verse tomaten gebruikt i.p.v. stukjes in blik of brik bespaar je daar ook afval
  • Ik vond deze keer lasagnebladen zonder verpakking  bij : de verswinkel
  • Het brik van de plantaardige melk - die plantaardige melk kan je ook zelf maken, dat bespaart verpakking. Deze keer deed ik het niet, maar eigenlijk is het niet moeilijk.  Als je het zelf ook eens wil proberen : kijk eens bij de groene meisjes.

Fleurs kleerkast - Fair Wear Friday 15

vrijdag 19 januari 2018

"Kleertjes voor Fleur" was het antwoord toen ik mijn metekindje vroeg wat er nog bovenaan haar verlanglijstje stond. Ik bedacht dat, als het gros van de kleding in erbarmelijke omstandigheden wordt geproduceerd, dat dat bij poppenkleding vast niet anders is. Mijn besluit stond snel vast: in plaats van naar de speelgoedwinkel te rennen zou ik zelf nog eens achter mijn naaimachine kruipen. Dat was al weer veel te lang geleden. Even later voelde ik me alsof ik zelf in een sweatshop zat: zweten, friemelen, vloeken en tornen... Kan iemand me er de volgende keer even aan herinneren wat voor een onwaarschijnlijk gepruts dat is : poppenkleertjes maken? Verdorie zeg. Maar goed ik nam er mijn tijd voor, Lotte - de pop van ons buurmeisje - kwam een week lang bij ons logeren om model te staan.  Uiteindelijk was het het gezucht helemaal waard. Na het openen van haar nieuwjaarscadeautje zag ik een brede glimlach op het gezicht van mijn metekindje verschijnen. Eindelijk nog eens een Fair Wear Friday post hier:  de zomerse poppenkleerkast van popje Fleur.









Voor alle kleertjes gebruikte ik restjes stof uit mijn restjesbak en ik recycleerde een T-shirt
De bikini bij het slipje mislukte schromelijk en belandde in de vuilbak, topless dan maar!

pampertjes: gratis patroon van Oon
patroon T-shirt: zelf getekend
patroon pyjama: gratis patroon Hummelhonig
alle andere patronen : Wolly Online
Met speciale dank aan Lies en Lotte.

Alles thuis *af en toe zuchtend en vloekend* achter mijn naaimachine en dus onder eerlijke omstandigheden geproduceerd.
 Meer Fair Wear Friday? Klik hier door.

Nieuwjaarsbrief

dinsdag 9 januari 2018

Liefste lezer,

Net als vorig jaar begin ik mijn nieuwjaarsbrief dit jaar met een quote. 

Succes is krijgen wat je wil,
Geluk is willen wat je krijgt

Ik las de quote in de “flow” getekend : Ingrid Bergman, de knappe Zweedse actrice uit de film Casablanca. Ideaal voor mijn nieuwjaarsbrief voor 2018 dacht ik! In mijn hoofd borrelden er al duizenden metaforen over geluk en oneindige Zweedse bossen, zuivere lucht, samen rond het kampvuur en de Zweedse levensstijl die helemaal draait om “lagom” of een goede balans. Ik bedacht zelfs al meer dan 10 woorden die rijmen op “bos”.  Maar omdat ik niet het risico wil lopen dat mijn kinderen voortdurend met hun ogen zitten te draaien en méééélig zuchten, probeer ik het over een andere boeg te gooien. Ik ging op zoek op het wereldwijde web, even kijken wanneer en in welke context Ingrid die oneliner zei. Daar vond ik echter niet veel over en al snel ontdekte ik dat de quote niet van Ingrid Bergman, maar van Dale Carnegie afkomstig is. Kennen je hem? Dale Carnegie?  Een Amerikaans schrijver blijkbaar, hij leefde begin vorige eeuw en was een manager die cursussen ontwikkelde om succesvol te functioneren in de zakenwereld. Owkeee, minder sexy dan Ingrid dus en weg Zweedse bossen….

Wat ik wel bedacht is, dat er in de afgelopen 100 jaar blijkbaar nog niet zo veel veranderd is. Laatst zag ik in de boekenwinkel “De 7 eigenschappen voor succes in je leven” naast het boek “de geluksformule” liggen en daarnet klikte ik nog een reclame weg voor een cursus om succesvoller en meer “mindfull” in het leven te staan. De zoektocht naar succes en geluk blijft ons blijkbaar nog steeds boeien. Dus wat wens ik jou in dat nieuwe jaar het best? Succes? Of geluk?  Alletwee of nog iets anders?

Laat ik beginnen met “Succes” - Succes is krijgen wat je wil” In de eerste plaats wens ik je dromen toe! Dromen van allerlei dingen die je wil doen, van wat je nog wil bereiken of beleven.  Of dat nu een huisje in Zweden of misschien Afrika is, filosofie studeren, een busje om de wereld mee rond te reizen, een trektocht door Nieuw Zeeland, studeren in het buitenland, een nieuw kantoor voor je zaak, een nette moestuin, een gezondere levensstijl,  een lief,  … het maakt al niet uit, maar droom!  Daarna wens ik je ontzettend veel plezier tijdens het najagen van die dromen.  Ik hoop dat je volop kan genieten van de vele momenten die dat oplevert.  Verder hoop ik dat je met een open hart en blik kijkt naar alle mensen die op deze tocht met je meegaan of die je onderweg leert kennen. Dat je de mensen die al lang dicht bij je staan koestert en waardeert en dat je onderweg nieuwe vrienden maakt.  Als je dan krijgt wat je wil en succesvol bent is dat fijn voor je,  maar het hoeft niet persé.  Ik hoop  namelijk dat je regelmatig omkijkt en ziet wat je wel hebt bereikt, geleerd en beleefd.

Verder wens ik je een hele grote dosis geluk toe, “Geluk is willen wat je krijgt”. Ik wens je toe dat je kan loslaten wat je zelf wil. Dat je je verwachtingen niet projecteert op anderen, maar dat je kan aanvaarden wat is en dat een ander niet persé zo is en zo doet zoals jij wil maar een eigen weg volgt. Dat je kan leven in het moment. Dat je alles laat vallen als er iemand eens even binnenspringt en tijd maakt voor een echt gesprek. Dat je ziet dat "onkruid" niet bestaat, maar dat het kruid is waarmee je vaak de lekkerste maaltijden kan bereiden of wonden kan verzorgen. Dat je je eigen planning laat vallen als er iets onverwachts op je weg komt. Dat je de momenten die er echt toe doen, ziet, intens beleeft en omarmt.

Nu ik klaar ben met die quote van Dale besef ik dat het toch weer melig werd, maar ach, dat hoort eigenlijk ook wel zo voor een nieuwjaarsbrief! Om af te sluiten wil ik toch nog even terug naar mijn Zweedse schone. Een andere quote die aan haar wordt toegeschreven is :

“Geluk is een goede gezondheid en een slecht geheugen”.

Ik wens je een gelukkig en gezond 2018!

Lies,
1 januari 2018