Sleutelhangers

Sleutelkoord, lanyard of houwtouw... of hoe noemen jullie zo'n ding om rond je hals te hangen waarvan je er een heleboel verzamelt, maar nauwelijks gebruikt omdat er te opzichtig een reclameboodschap of merknaam op gedrukt staat?

Ik gooi de dingen in een oude schoendoos en die zat nu boordevol. Af en toe grabbel ik eens in de doos als ik een gesp nodig heb om een rugzak van de kinderen te repareren, ook de haakjes en ringetjes kwamen al wel eens van pas. Maar toch, de doos bleef vol, tijd voor een flink rondje recycleren.

Ik had wat kleine cadeautjes nodig en voor hier in huis ook wat sleutelhangers, dus verstopte ik de reclame achter een lintje en veranderde ik de houwtouwen in hippe sleutelhangers. Ik geef er 2 weg, Wil je er ééntje winnen? Rep je dan naar hier!

Moederkesdag

Volgens mijn vader de valse, want de echte valt hier nog altijd op 15 augustus, maar kom... als er maar gevierd mag worden dan doen we daar niet zo moeilijk om.

Rode rozen op de tafel vanochtend

Een hele dag "Free Hugs" van de Dochter,

Verwennerij alom, door Lief en kinders.

De koekjesschaal maakte ik voor mezelf. Na een mislukt experiment een half jaar geleden, blijft deze keer met de juiste lijm alles wel netjes aan elkaar plakken.

Voor de Jongste moest ik krassen, ik won kussen, knuffels, de tafel klaarzetten, een concertje, een tasje koffie en ik bewaar voor een geschikter moment: ""ik strijk de zakdoeken en de handdoeken!" en vooral "ik zal flink zijn" Oh ja, volgens mij kan dat nog eens van pas komen! 

(hoe je zo'n kraslot zelf maakt, lees je o.a. hier)

En de Zoon? Hij zorgde voor een muziekske voor in de auto:

Fijne valse moederkesdag voor alle echte moeders!

Appelboom

1 appelboom in mei: 

bloemenpracht

en de eerste dutjes in de hangmat!

Bloglovin

Blij word ik ervan, van al jullie reacties op mijn blogposts. Ooit startte ik deze blog als een persoonlijk archief voor mijn geknutsel, toen had ik nooit gedacht dat iemand anders dit interessant genoeg zou vinden om te lezen. Het blijft me verbazen dat jullie met zo velen hier een kijkje komen nemen. Nog spannender vind ik om mezelf te verliezen in jullie webstekjes, waar ik kan meelezen over jullie belevenissen en op mijn beurt tonnen inspiratie kan opdoen. Jammer dus dat Google Reader en misschien ook Google friend connect plannen hebben om ermee op te houden, ik ga ze missen jullie icoontjes in mijn zijbalk. Dus verdiepte ik me reeds in bloglovin'. Wil jij mijn blog blijven volgen via bloglovin? Klik dan op de afbeelding hierboven of op het plusje in de zijbalk. Je kan uiteraard ook nog steeds volgen via mail en facebook!

Netelsoep

Dat het nu het ideale moment is om netelsoep te maken, dat postte het netwerk vandaag via zijn facebookpagina. Eigenlijk hoefde ik daar niet op attent gemaakt te worden, want toen ik deze week in "den hof" overal brandnetels hun kopjes zag opsteken, was het me meer dan duidelijk. Vandaag werd er "gewied" én tegelijkertijd légummen voor de soep geoogst!

Natuurlijk zag u bij haar én bij haar al een recept voor een lekker kommetje netelsoep, maar wij doen het hier toch weer anders. Hier komt al eens een variant op de Oost-Duitse "Nesselsuppe" op tafel. Nesselsuppe-de-luxe eigenlijk - mét prei en pijpajuintjes en gemaakt met olijfolie in plaats van boter. Volgens het originele DDR-recept moeten er eigenlijk ook nog jeneverbessen bij - maar die heb ik niet altijd bij de hand.

Dit heb je nodig

1 vergiet vol versgeplukte neteltoppen

1 ui

1 kleine prei

3 pijpajuintjes

2 tenen knoflook 

2 laurierbladeren

bieslook

paprikapoeder

2 liter groentebouillon

zout en peper

120 gram griesmeel of couscous (ik heb meestal geen griesmeel in huis maar wel couscous)

2 eieren of 100 ml room

flinke scheut olijfolie

Zo maak je het

Snipper de ui en plet de knoflook, laat die glazig worden in een flinke scheut olijfolie.  Was en snij de prei en de pijpajuintjes, voeg alles bij in de soeppan, laat alles zachtjes stoven.  Was de brandnetels en snij ze fijn, doe ze ook in de pan, laat kort verder stoven. Voeg de laurierblaadjes en de gesnipperde bieslook toe. Doe dan de bouillon in de pan en breng alles aan de kook. Laat alles 10 minuten koken. vis de laurierblaadjes eruit en mix daarna de soep. Kruid verder met peper, zout en paprikapoeder.  Voeg dan het griesmeel of de couscous toe, nu mag de soep niet meer koken. Laat de warme soep even staan en laat de couscous wellen. Neem de pan van de kookplaat en voeg, aan de nog warme soep, de 2 eieren of de room toe.  Werk de soep af met een beetje gesnipperde peterselie én/of bieslook.

Door het griesmeel of de couscous wordt deze soep een dikke soep. Een lekker broodje erbij en je hebt een hele maaltijd. 

Mambo

Vorige week kreeg ik het boek "Homemade Mini Couture" in handen, ik én de Jongste dansten meteen de "Mambo" toen we dit model zagen.

De stof kreeg ik eens cadeau van mijn schoonzusje en lag langer dan een jaar onaangeroerd tussen de stoffenstapel, te wachten tot ik er een plan voor had - tot nu dus. Ik krijg er goesting van - goesting in meer "kleedjes"!

Stof: een cadeautje

Voering: stoffenvoorraad van moeke

Lintjes: Veritas

bovenstukje: Mambo - Homemade Mini Couture

rokje: klokrok, schuindraad geknipt - Allemaal Rokjes

koffertje: rommelmarkt

trompet: kringwinkel

Die wilden Siebziger

Omdat ik mijn kinderjaren heb doorgebracht in de seventies, heb ik "met momenten" een zwak voor psychedelische bloemenprints en foute kleurencombinaties - maar goed daarmee vertel ik jullie niks nieuws, wel?  Wel een nieuwtje is misschien dit: vorige week trok ik, samen met 1 van mijn dierbaarste vriendinnen naar Keulen, één van de plezantste steden van onze Oosterburen.  Daar verdiepten we ons eerst in Käthe Kollwitz en oude reclameborden om ons ons culturele geweten te sussen zodat we ons daarna zonder scrupules in "La Kölsche Vita" konden smijten.  

We lurkten koffie, gemberthee en rode wijn, babbelden urenlang, verdwaalden in het hippe "Belgische Viertel", snuisterden in boekenwinkeltjes maar we haalden vooral ons hart op in enkele van de vele tweedehandswinkels die Keulen rijk is. Wollen broekpakken met flapperende olifantenpijpen, maillots, bommabadjassen, rokken én kleedjes met prints uit de jaren stillekes... we werden er helemaal zot van.  Met stapels kleren doken we de pashokjes in, maakten hilarische fotoshoots en deden bijna in ons broekpak van't lachen. Uiteraard stapten we daar niet met lege handen naar buiten en enkele dagen later rolde dit aangepaste rokje van onder mijn naaimachine.

En wat hebben we hierbij weeral geleerd?

- dat de doorsnee-seventies-chick een fameuze wespentaille had en astronomisch lange benen;

- dat dat bij mij jammer genoeg niet het geval is;

- dat kleren recycleren toch serieus wat plantrekkerij vergt;

- dat het onbegonnen werk is om alle verhoudingen en prints te laten kloppen én tegelijkertijd zo weinig mogelijk stof te verliezen, 't is 't één of 't ander...

maar vooral dat ik van Keulen nooit genoeg kan krijgen!

Yo - neue Maastrichter Straße.