zaterdag 19 april 2014

Stil

En toen werd het stil hier. "Rusten!" herhaalde 'Dok'. En dus blijven de virtuele wereld, de bladzijden van een boek en drukke plekken langer dan verwacht verboden terrein. Nu ik een 'ghostwriter' gevonden heb laat ik nog eens een blogbericht op jullie los.



Met dat computerverbod valt te leven. Op een 'guilty pleasure' op Instagram na kan ik van Mac en Fairphone afblijven. Het leesverbod is andere koek. Wat mis ik mijn boeken en dagelijkse krant. Verschillende keren per dag betrap ik mezelf erop, dat ik toch weer aan het lezen ben. Gelukkig kan ik Lief en kinders af en toe overtuigen om een stukje voor te lezen. Bij de eerste tekenen van vermoeidheid manoeuvreren ze me naar bed. 




De tijd tussen dat rusten door, dood ik met gepruts en geknutsel. Zolang ik het KISS-principe huldig, lukt dat net. De focus is nog ver zoek. 


 Ondertussen droom ik van betere tijden. 

Noot: Zoon vindt 'ghostwriter' erg eufemistisch uitgedrukt, hij vindt "notulist" -voor hem- en "dictator" - voor mij - passender.


dinsdag 18 maart 2014

Winnaar(s)!



Er moest hier nog wat weggeven worden, eigenlijk vorige week al. Maar omdat ik nog altijd sukkel met de naweeën van dit, sta ik op een streng media-dieet. Tot daar de excuses voor de vertraging. Ik overtreed nu even de "geen-computer-regel" van Dok om 1 (eigenlijk 2) van jullie gelukkig te maken. Dus meteen ter zake, een kort trommelgeroffel: de winnaar van de vlaggetjes is : liezewiezewoes, zij mag me mailen  om de prijs in ontvangst te nemen.  Hier werd er trouwens nog een gelukkige gekozen!

vrijdag 7 maart 2014

Hoera, 5 jaar!



Ik probeer me de laatste tijd vooral te focussen op tweedehandsstoffen, op de stoffen in mijn stoffenvoorraad en het UWYH-principe te bezigen. Maar toevallig ben ik nogal wisselvallig wat "focussen" betreft. De voorbije weken was die focus ver zoek. Zo kwam ik o.a. in het winkeltje van Lizzy l'oiseau terecht, (moeilijk om te focussen bij zoveel moois, ik zweer het) waar ik halsoverkop toch weer met een lapje buitenwandelde. Een stoer rokje voor mijn metekindje zou het worden. Ze werd gisteren 5 en kreeg 2 weken geleden een voorschot op haar verjaardagscadeau. Ik verbaas me erover hoe weinig stof je nodig hebt voor zulke kleine meisjes. Het was al maar een ieniemienie-lapje en ik heb zelfs nog overschot. Maak ik met het restje een stieren-nota-boek, een kussentje, nog een rokje of hebben jullie een suggestie?


Ticotrokje volgens het  aloude recept van Elisanna
Stoere stierenstof: Halsoverkop bij Lizzy l'oiseau in Heppen
boordband en gefronst lint: rommelmarkt.

Wist je dat 
... één van mijn eerste naaisels die op deze blog verschenen ook een cadeautje was voor deze jarige schat, 
... dat je  hier nog steeds deelnemen aan mijn blogfeest-give-away
... en dat er nu ook een Villa Lisa flickr-pool is?


dinsdag 4 maart 2014

Met zn twee


Herinner je je deze nog? Nu de zon de laatste dagen zo uitbundig van de partij was en we het terrasjesseizoen officieel geopend hebben vond ik het hoog tijd om werk te maken van nummer 2. Sinds we die ene deckchair hebben, moet je heel snel zijn of vechten om in de stoel te kunnen zitten. 


Ik had  vorige zomer nog een stoel op de kop kunnen tikken, ik had nog ergens een oud gordijn, en voila, we kunnen nu al met z'n twee op ons terras hangen. Als ik er met deze rok inkruip zie je me zelfs niet zitten, goeie verstopplek voor het pubergeweld.  Meer woorden ga ik daar niet aan vuil maken, de zon schijnt, ik moet dringend nog wat op mijn terras gaan zitten. Onder een dekentje is het daar perfect nu.


Deck Chair: rommelmarkt
stof: kringwinkel

maandag 3 maart 2014

4 !

Maart, deze maand hang ik de vlaggetjes op in de Villa. Want dit virtuele plekje is jarig! Tijd voor een feestje en om nog eens iets weg te geven, want wie jarig is trakteert.


Ik haakte vlaggenlijntjes, uit restjes wol en katoen die ik links en rechts cadeau kreeg. De 7 vlaggetjes zijn niet allemaal perfect even groot en hebben ook allemaal een andere structuur. Maar hey, ze zijn dan ook gemaakt van de left-overs van iemand anders creatieve projecten. Wie hier af en toe komt meelezen weet ondertussen dat ik hou van imperfecte dingen, maar handgemaakt, met karakter én een leven.


Om jullie te bedanken voor de leuke reacties, geef ik hier een gehaakt vlaggenlijntje weg. Wil je kans maken om dit te winnen, reageer dan hieronder.  Je kan ook meedoen via facebook, dan maak je extra kans.  De give-away eindigt volgende week maandag 10 maart. Good Luck!

zaterdag 1 maart 2014

Mutsen en mandjes

Zij had het al in haar glazen bol gezien en hier voorspeld. Het zou niet bij 1 "beanie" blijven. Deze winter haakte ik mutsen in alle kleuren van de regenboog en er volgde zelfs een beanie-workshop bij mij thuis. Nu de mist in mijn hoofd wat is opgetrokken kan ik er eindelijk ook eens een blogberichtje over schrijven. Klaar voor de beanie-parade?


Het begon allemaal met dit rode exemplaar, 
maar die beanie kregen jullie al eerder te zien.


Toen wilde dit spook er ook 1, een grijze


en haakte ik een gele voor mij.


Er volgden nog een groene en een blauwe voor een stel vriendinnen.  Mutsen in dikke wol, in dunnere wol met dubbele draad, en in superdikke wol. Die laatsten zijn in gebruik als mandjes,


voor de restjes wol,


en voor de planten.

Heb je ondertussen ook zin gekregen in een muts of een mandje? Voor de workshopdeelnemers schreef ik uit hoe ik het doe en omdat zij het vroegen zet ik het ook hier nog eens. Vooruit aan de slag, ook in de lente blijft een beanie op je hoofd "hip" en een mandje kleurt je interieur meteen in.



Zo haak je zelf een muts of een mandje:

Dit heb je nodig:
gewone breiwol (dan haak je met dubbele draad) of
2 bollen dikkere wol die je met 
haaknaald nummer 7 of 8 moet haken 
(dat vind je op het etiket)
Voor de mandjes: superdikke wol die
je met haaknaald 10 of 12 haakt.

De steken die je gebruikt zijn:
De losse = l
De vaste = v
Zo doe je het:
Als je met gewone breiwol haakt moet je 2 draden samen nemen. Je kan ook kiezen om 2 kleuren te mengen, dat geeft een grappig effect. Als je met de dikkere wol haakt, dan haak je met 1 draad. Om deze mutsen te haken moet je in het begin meerderen en dus moet je goed tellen na elke toer. Het best is dat je na elke toer een klein speldje steekt om te markeren waar de vorige toer ten einde was, dan lukt het beter om te tellen. (tel de steken die vetgedrukt zijn.)
Haak 4 l en sluit met een halve vaste in de 1e l
Toer 1: Haak in elke l  2 v = (8 v)
Toer 2: Haak in elke v  2 v = (16 v in totaal)
Toer 3: Haak een v in 1e v, daarna 2v in volg v, herhaal tot einde toer = (24v in totaal)
Toer 4: Haak een v in de volg 2v, daarna 2v in volg v. Herhaal tot einde toer = (32v in totaal)
Toer 5: Haak een v in de volg 3v, daarna 2v in volg v. Herhaal tot einde toer = (40v in totaal)
Toer 6: Haak een v in de volgende 4 v, daarna 2 v. in de volgende v. Herhaal dit tot einde toer = (48 v. in totaal)

Je merkt hierboven vast het patroon op. 1 keer je dat door hebt kan je mutsen op maat haken. Ik doe het altijd zo: als je aan het meerderen bent, krijg je een "keppeltje"  dit keppeltje pas je op het hoofd van de persoon voor wie de muts bedoeld is. Zo kan je meteen "meten" of je voldoende toeren gemeerderd hebt of nog toeren verder moet meerderen. Voor de mandjes stop ik na 40 vasten en voor een muts voor mijn pubers en voor mezelf heb ik aan een omtrek van 48 vasten genoeg. Alles hangt er uiteraard van af hoe vast of hoe los je haakt. Als je keppeltje de juiste maat heeft dan haak je gewoon verder zonder te meerderen, dus je haakt je toeren met telkens één v. in elke v.. Maak de muts zo kort of zo lang als je zelf wil. De draadjes stop je in aan de binnenkant en klaar is je muts of je mandje!



dinsdag 25 februari 2014

geschudde hersenen

Het leven zoals het is....
Een week geleden viel ik flauw, recht met mijn hoofd op de vloer. De vloer was duidelijk het hardst en heeft de tweekamp gewonnen. Mijn voeten werden omhoog gelegd en ik bleef achter met hoofdpijn duizeligheid en een bont en blauw gezicht. Het verdict van de dokter: een hersenschudding, hij was streng: minstens een week rusten en binnen blijven - sadistisch idee als net de eerste lentedagen eraan komen. Geen TV - dat is een makkelijke, hoewel ik me in het gezelschap van mijn knappe Noorse inspecteur vast een stuk beter zou voelen. Geen boeken of tijdschriften - de HEL!  Hoe kom ik die week door?  Geen computer of internet - we zijn een week verder en dit is maar een klein blogberichtje Dok,  bovendien kan ik blind typen, sebiet ga ik terug rusten.
Ondertussen werd ik opgevrolijkt door de commentaren van mijn huisgenoten en co. bij het zien van mijn geblutst gelaat.
  • De Zoon, toen ik van de dokter terugkwam: "Een hersenschudding? ah dat is een goed teken...” 
  • Een collega “dus ge bent echt op uwe kop gevallen, letterlijk dan, nu mogen we dat officieel zeggen." 
  • “Oh schoon, vandaag is het rood zo wat meer paars geworden, weet ge mama, nu moet ge u tenminste niet  schminken” meldde de Dochter me op een ochtend in de badkamer.
  • “Nee mama, geef uwe gsm maar hier, dat is nu echt niet goed voor u, ge moet rusten. “ En  achter mijne rug Puberdochter grijnzend tussen haar tanden tegen Zoon:  "revenge, it’s pay back time."
  • Even een wetenschappelijk intermezzo mét experiment door Zoon “Die verkleuring dat is eigenlijk bloed dat nu los in uw hoofd rondzwemt. Schud ns met uw hoofd, voelt ge dat dan niet klotsen?” 
  • “Ah het is gezakt, nu is het helemaal donkerrood boven uw ogen, morgen eronder en op den duur hebt ge just nog een paarse kin”  wist het Lief te vertellen toen hij recht tegenover me aan tafel zat.
  • "Zeg mama, kunt ge niet op uw andere kant ook ne keer vallen. Dan kunt ge als "Klingon" uit Star Trek naar het carnaval. Hoeft ge u verder bijna niet te verkleden." (Zoon).
  • “Nee mama, gij moogt geen ijsje. Ik zal dat van u wel opeten. Dat is niet goed voor uw hersenen, dan koelen die te snel af.” Zoon alweer
  • “Eigenlijk komt het hierop neer: alles wat leuk en lekker is is nie goe voor u” goh ja, merci Zoon, nu voel ik me al gelijk een stuk een beter.
  • ik: "goh ik heb toch nog hoofdpijn vandaag" Dochter: "mama stop nu eens met zagen, ge moet ons daar niet in betrekken hé." - ik dacht toen: dat is een goei moet ik onthouden, die kan nog eens van pas komen.
  • En tenslotte het Gents Lief bij de zoveelste vraag wat er nu gebeurd is:  “khè heur met heur moale tege de dampuuurte gedetst …” 


Maar voor de rest zijn ze wel lief voor mij hoor, merci.