Nu Willy Willy afgelopen week vertrok en wij onlangs  met vrienden nog een zalig optreden van The Scabs zagen, zit dit liedje al wekenlang in mijn hoofd. Het is een soort van afscheidslied dat blijft ronddraaien.  Als wij "on the road" zijn, dan neem ik mijn gerief gewoon mee, zo hoef ik nooit wegwerpspullen aan te nemen. Dit is mijn standaarduitrusting:

- een drinkbus met water of thee, om te hervullen;

- een bakje, met lunch of om onderweg wat lekkers in te doen,

we moesten maar eens een foodtruck tegenkomen of zin hebben in frieten;

- katoenen zakjes, om te vullen met lekkers in bulk;

- een beker, voor de coffee-to-go;

- bestek en een servet;

Om dat laatste te bewaren gebruikte ik de afgelopen jaren een prachtig geborduurd brillenzakje, dat ik ooit op de rommelmarkt kocht. Dat raakte door veelvuldige gebruik stilaan in een staat van ontbinding. Hoog tijd om -eindelijk-  nog eens achter die naaimachine te kruipen. Dat was al weer een eeuwigheid geleden! Ik bedacht en tekende zelf een patroontje en een uurtje later had ik een nieuwe bestekrol.

Enkele jaren geleden kreeg ik van twee tantes van mijn moeder een stapeltje kleding cadeau, om te "recykleren". Hoog tijd om daar wat mee te doen. Een deel van de gestreepte katoenen jurk van de groottante werd de binnenkant van mijn rol en een servet.  De blauwe stof kocht ik lang geleden op de rommelmarkt. De bovenkant van de placemat flapt dicht over het bestek voor je die oprolt en dichtknoopt. Zo valt het bestek er niet uit. 

Wij, in de krant:
duurzaam leven saai?

Fleurs kleerkast - Fair Wear Friday 15

"Kleertjes voor Fleur" was het antwoord toen ik mijn metekindje vroeg wat er nog bovenaan haar verlanglijstje stond. Ik bedacht dat, als het gros van de kleding in erbarmelijke omstandigheden wordt geproduceerd, dat dat bij poppenkleding vast niet anders is. Mijn besluit stond snel vast: in plaats van naar de speelgoedwinkel te rennen zou ik zelf nog eens achter mijn naaimachine kruipen. Dat was al weer veel te lang geleden. Even later voelde ik me alsof ik zelf in een sweatshop zat: zweten, friemelen, vloeken en tornen... Kan iemand me er de volgende keer even aan herinneren wat voor een onwaarschijnlijk gepruts dat is : poppenkleertjes maken? Verdorie zeg. Maar goed ik nam er mijn tijd voor, Lotte - de pop van ons buurmeisje - kwam een week lang bij ons logeren om model te staan.  Uiteindelijk was het het gezucht helemaal waard. Na het openen van haar nieuwjaarscadeautje zag ik een brede glimlach op het gezicht van mijn metekindje verschijnen. Eindelijk nog eens een Fair Wear Friday post hier:  de zomerse poppenkleerkast van popje Fleur.

Voor alle kleertjes gebruikte ik restjes stof uit mijn restjesbak en ik recycleerde een T-shirt

De bikini bij het slipje mislukte schromelijk en belandde in de vuilbak, topless dan maar!

pampertjes: gratis patroon van Oon

patroon T-shirt: zelf getekend

patroon pyjama: gratis patroon Hummelhonig

alle andere patronen : Wolly Online

Met speciale dank aan Lies en Lotte.

Alles thuis *af en toe zuchtend en vloekend* achter mijn naaimachine en dus onder eerlijke omstandigheden geproduceerd.

 Meer Fair Wear Friday? Klik hier door.

Lili for Africa

De tante was weer in 't land, voor ze terug naar Senegal vertrekt gaf ze een feest. Omdat naaien er tijdens de zomer nog niet van was gekomen, zette ik mij aan het einde van de vakantie op een regenachtige dag toch nog eens aan mijn naaimachine. De tante had een gigantische wikkelrok met streepjes op de rommelmarkt gevonden en mij cadeau gedaan voor de stoffenvoorraad. In diezelfde voorraad vond ik nog 2 overschotlapjes die goed matchen bij de wikkelrok. Ik haalde Lili uit mijn favoriete tassenboek tevoorschijn en had na enkele uurtjes knutselen een cadeau om mee naar het feest te nemen.

Ik had nog wat restjes rok over en daarmee naaide ik boodschappentasjes. Stroptasjes voor groente, fruit of brood, want wist je dat Senegal de plastic zakjes 2 jaar geleden al verbood? (hier lees je meer).  Ook in Wallonië en Brussel is dit verbod ondertussen een feit. En wij in Vlaanderen? Wij wachten af, nog steeds. Misschien moeten we ondertussen zelf initiatief nemen en massaal de plastic zakjes weigeren?

Bedrukte buitenstof: een restje van dit project

Grijze buitenstof: een rest stuk canvas uit de stoffenvoorraad van mijn moeder

Gestreepte voeringstof + stof voor de zakjes: een wikkelrok van de rommelmarkt

Knoopjes: uit een gekregen voorraad

Grijze tassenband: de stoffenstraat

Patroon: Lili De tas van Annelies

Tips om plastic zakjes te vermijden: onderaan dit blogbericht

Herbruikbare wattenschijfjes

Wattenschijfjes haal ik niet meer in huis. Ze zijn gemaakt van katoen en laat dat nu een erg vervuilend product zijn. Om een kilo katoen te telen is er gemiddeld 10.000 liter water nodig (meer hier ), gigantisch veel alleszins. Katoen wordt gebruikt om kleding én om wattenschijfjes te maken. Die laatste mikken we na een paar keer vegen recht de vuilbak in. Dat kan ook anders. Een lekker ouderwets washandje doet de truc net zo goed, maar soms wil ik me wel "in stijl" ontschminken en daarom zette ik me (eindelijk) eens aan mijn naaimachine om deze herbruikbare wattenschijfjes te naaien. Net als de joggingbroek stond dit al een eeuwigheid op mijn lijstje.

Ontschminken, in het wasnetje gooien, uitwassen, hergebruiken en *repeat*. Ik gebruikte voor deze schijfjes een restje wafelkatoen en een restje flanel. Beiden zijn overschotjes van vorige naaiprojectjes én ik vond ze tweedehands op de rommelmarkt.

Zo maak je deze schijfjes
Teken met een passer een cirkel op de stof (dit is de grootte van je schijfje). Teken een tweede cirkel die net 1 cm groter is (dit is je naadwaarde) en knip op de buitenste lijn uit.
Knip zo 2 schijfjes uit flanel en 1 uit wafelstof.
Leg de 3 lagen op elkaar en stik op de lijn zodat je 1 cm naadwaarde hebt. Laat een stukje open.
Maak kleine knipjes in de naadwaarde helemaal rond.
Keer het schijfje door het gat.
Naai het schijfje met de hand dicht met een onzichtbare steek.

Het fijne is dat de schijfjes 3 lagen en zo een goed volume hebben. Ze hebben één zachte kant en één met "scrubeffect".  Het schijfje kan je bevochtigen met water, of een zelfgemaakte ontschminker.

Deze ontschminker maak je zelf en kan je zowel voor je gezicht als voor je ogen gebruiken en is ongeveer 3 weken houdbaar, dus maak niet teveel in 1 keer.

Dit heb je nodig:

50 ml amandelolie

50 ml rozenwater

1 theelepel vitamine E

Zo maak je het:

Neem een schoon flesje, steriliseer het door het enkele minuten in kokend water te leggen. Giet alle ingrediënten in het flesje. Schud alles goed door elkaar. Je merkt meteen dat het water en de olie zich steeds weer opsplitsen. Voor gebruik schud je het flesje goed en dan is alles weer goed gemengd.

Meer zelfgemaakte wattenschijfjes vind je bij Miek, Kelly, Annelies en Eva

Hemdje & Fair Wear Friday 13

Het is niet dat ik dat Fair Wear Friday project op de blog schromelijk verwaarloos, dat ik dat in het echte leven ook doe, integendeel. 3 jaar na de lancering van Fair Wear Friday ben ik nog steeds hondstrouw aan mijn 10 geboden. Nu de Fashion Revolution Week voor de deur staat, leek me dat een perfect moment om een strik rond dat Fair Wear Friday-project te draaien, mijn buik in te trekken en nog eens ... *ademt diep in* ... zelf voor die cameralens te kruipen. Met die nieuwe "lijn" en een fotograferende Dochter in de buurt heb ik niet eens meer een smoes om dat niet te doen *dju toch*!

Mijn kleerkast schreeuwt ondertussen om zomers gerief in de juiste maat, dus naai ik de laatste tijd ook al eens iets voor mezelf. Een bloesje uit een mannenhemd bijvoorbeeld.

Voor: een mannenhemd Extra Large

Na: een bloesje zonder mouwen

Wat heb je nodig?

Een mannenhemd, hoe groter hoe beter! Maat xl tot xxl of zo. Een hemd dat iemand anders niet meer wil, maar dat jij echt leuk vindt: omwille van de stof, de details, de print. Controleer wel of de kwaliteit van je stof nog goed genoeg is. Je wil niet dat je bloesje na enkele weken uit elkaar scheurt.

Hoe doe je dat?

1. Leg het mannenhemd vlak voor je op tafel

2. Beslis welke details je wil houden. Bij dit hemd was dat best veel: het lintje op de rug, de kraag,  de zakjes en het knopenpat.

2. Knip de mouwen van het hemd, net naast de naad. Als je aanpassingen wil doen aan de hals,  de bovenkant, de schouders van het bloesje knip je ook de schoudernaden open.

3. Leg een patroon van een hemdje of een bestaand, goed passend bloesje op het hemd.

4. Teken de juiste vorm van je hemdje op de binnenkant van je stof, teken daarna overal 1 cm naadwaarde aan en onderaan 1,5 cm.

5. Knip rondom rond, behoud overal de naadwaarde.

6. Zet daarna de hals in elkaar zoals je dat wil. Doe hetzelfde met de schouders. Stik de hals en de schoudernaden. Voor dit bloesje hield ik daar bovenaan alles zoals het was, dus kon ik deze stap overslagen.

7. Naai biaislint aan de openingen van de armsgaten.

8. Drieg het hemd in elkaar aan de zijnaden en beslis waar je je hemd nog moet aanpassen. Ik stikte bijvoorbeeld nepen ter hoogte van mijn borsten. De nepen stikte ik dwars door de zakjes die op dezelfde plek zitten. Mij stoort dat namelijk niet, ik vind dat net tof zo.

9. Stik en overlock of zigzag de zijnaden.

10. Zoom het hemdje om met een rolzoom

Klaar!

Tips

• Recykleren is geen exacte wetenschap: het is vooral durven, puzzelen, improviseren, logisch nadenken en je plan trekken. Daarom vind ik  het ook zo leuk om te doen.
• Behoud zeker de details die je tof vind.
• Een bestaand patroontje is handig. Je kan het dan op je hemd leggen en aanpassen waar nodig. Dat aanpassen zal je wel moeten doen, aangezien een hemd nu eenmaal geen grote lap stof is en in combinatie met een patroon toch wel wat beperkingen heeft. Het patroon van "Alice blouse" uit La Maison Victor van juli-augustus 2015 is een goede basis voor het bovenstaande goocheltrucje.
• Tussendoor vaak passen en aanpassen waar nodig is de vuistregel!
• Af en toe eens de mist ingaan hoort erbij. Aan dit hemd ging een versie vooraf die finaal de soep indraaide. Troost je met de gedachte dat je er veel uit geleerd hebt. Schrijf je blunders en aanpassingen op voor de volgende keer. En bovendien: als je werkt met een hemd dat iemand anders sowieso wilde weggooien is die mislukking al meteen minder rampzalig. De resten van de hemden en van de mislukkingen gebruik ik wel eens als alternatief inpakpapier, of voering voor een ritstasje.

En die Fair Wear Friday? Had ik die nu niet beloofd daarstraks? 

Bloesje: Zelf gemaakt uit een afgedankt mannenhemd

Broek: Uit de kleerkast van Dochter, voor haar net iets te groot, voor mij net gepast nu. Handig als je kleding kan delen zeg!

Vestje: Het absolute lievelingsstuk uit mijn kleerkast op dit moment. Het is gemaakt uit donkerblauw leder en van Claudia Sträter. Leder probeer ik te vermijden, maar voor een vestje of voor schoenen maak ik al eens een uitzondering. Dit lederen vestje mocht ik van mezelf kopen aangezien ik het tweedehands vond, bij D'Makk in Herselt. Een pracht van een winkel boordevol vintage schatten: kledij én meubels. Een heerlijke plek, die in een recordtempo uitgroeide tot favoriete coulisse voor de vrijdagse borrel met collega's. Uit nieuwsgierigheid checkte ik ook het merk en las dat Claudia Sträter sinds 2015 ook lid is van de Fair Wear Foundation.

Schoenen: De sandalen kocht ik vorige zomer bij Mieke in Gent. Mieke zet fairtrade en duurzaamheid bovenaan haar prioriteitenlijst en heeft een prachtige collectie. Hier kan je  mijn espadrilles van Naguisa bewonderen, ze werden gemaakt in Spanje. Dus bring it on: die zon!

Meer Fair Wear Friday vinden jullie vandaag bij: 

Lidia - Kim - Gerhilde - Geertrui

Check zeker ook op instagram #fairwearfriday.

De geweldige foto's bij dit blogje maakte de Dochter.

Dit is een niet-gesponserde blogpost. 

Oproep: Volgende week is het Fashion Revolution Week. Bestook jij ook je favoriete merken met de vraag #whomademyclothes? Of post je jouw eerlijke outfit onder #fairwearfriday?

OAP - de tas.

OAP's zo noem ik mijn onafgewerkte projecten. Ik heb er een hele stapel van. Om één of andere obscure reden raak ik bij sommige naaiprojecten maar tot in de helft.  Of erger nog: ik strand vlak voor de eindmeet, zoals bij deze tas. Ik moest nog 1 hengsel verstevigen en 1 sierstiksel afwerken, maar toch duurde dat maanden. Langer dan een half jaar lag deze tas op de OAP-stapel. Tot nu, 1 van mijn soulmates was vorige week jarig. Zij is helemaal into "hergebruik en vrolijke kleurtjes", dus ik dacht meteen aan deze tas. Eindelijk werkte ik ze af, als verjaardagscadeau'tje voor haar. Proficiat mateke!

ribbelstof: rommelmarkt

print: stukje vintage gordijn

voering: vintage kussensloop.

tasfournituren: gerecycleerd van een andere tas

magneetsluiting: Veritas

patroon: zelf getekend.

Arun

Ik hoef u vast niet uit te leggen waarom het hier de voorbije maandan zo stil was, of wel? Nu ik voor het eerst sinds jaren pijnvrij ben, terug mobiel en volledig gerecupereerd na de knieoperatie vorig jaar, heb ik de afgelopen zomer volop genoten van de frisse buitenlucht, lange wandelingen en fietstochten, van uitstapjes met de vrienden, van citytrips en reisjes naar verre landen. 

De naaimachine werd een beetje verwaarloosd, wat niet betekent dat ze helemaal werkloos was. Alleen : op het terras leek het me toch altijd gezelliger dan achter mijn computer. Er ligt dus nog wat te wachten op de nog-te-bloggen stapel.

In de zomer werd Arun geboren, het broertje van Egon. Mijn "kleine zusje" werd dus een echte zonenmama.  Speelgoedgewijs wil ze haar boys zo genderneutraal mogelijk opvoeden. Zo staat het strijkplankje en wasrekje van onze meisjes te blinken naast het keukentje in hun living en daar bovenop rijdt de ziekenwagen met loeiende sirenes rond.

Maar goed, een beetje stereotiep koos ik toch voor een autocadeautje voor de jongens. Ik grabbelde eens wat in mijn recykleerstofjes en overschotjes en naaide een autoweg voor (hopelijk) uren speelplezier onderweg.

strepenstofje jeans: rommelmarkt

applicaties en andere stofjes: overschotjes en restjes van andere projecten

riempje: gerecykleerd

Ik liet me inspireren door dit, maar ik maakte de weg langer en gaf er mijn eigen twist aan.

Shortjesfabriek

In de zomer blijven de joggingbroeken wat vaker in de kast en plukken de dochters shortjes van hun planken. Hoe comfortabeler, hoe liever. Tijd voor een stapeltje all-round shortjes: om in te slapen, te hangen, te studeren bij warm weer, om onder een rokje aan te trekken of om in te sporten. Ik dook dus in mijn doos met restjes. Daar vond ik nog wat lapjes tricot en dunne sweaterstof. In de "recykleerkast" lagen nog wat T-shirts - die werden verknipt om een shortje te worden. Deze broekjes zitten zo in elkaar en passen perfect, ze rolden dan ook vlotjes van de band. 7 stuks, ik heb me net kunnen inhouden om de dagen van de week erop te flocken.

Stof: resten van vorige naaiprojecten en 2 T-shirts

gratis shortjespatroon: Me and sew

Restje

Tot voor kort propte ik alle restjes stof van mijn naaiprojecten in een grote box. Dat liep uit de hand en het werden er snel drie. Vorige week sorteerde ik eindelijk alles uit en er blijft nog één doos met netjes gesorteerde restlapjes over. Blij dat dat gebeurd is! Het mooiste restje kreeg ik een tijdje geleden van Mieke, sinds kort "Mie K-bas". Een snipseltje van een mooi Lotte Martens stofje. Hoog tijd om nog eens restjes te redden. Dochters zonnebril zit nu netjes opgeborgen in een nobel Cypriszakje, even te wachten tot de zon de koperen spikkels op het zakje en de twinkels in haar ogen weer doet oplichten.

Strijkplankhoes

In de 21 jaar dat ik samenwoon met Lief hebben we al heel wat plooien moeten en mogen gladstrijken. Letterlijk én figuurlijk, zeker nu er dagelijks een horde pubers passeert. Mijn strijkplank, die al die jaren trouw dienst doet, kon dan ook dringend wat oplapwerk gebruiken. Ik naaide een nieuwe strijkplankhoes. Dat bleek een eenvoudige klus te zijn. Voor wie zelf aan de slag wil, doe ik even uit de doeken hoe ik te werk ging.

Voor de hoes heb je een onderlaag nodig. Heel even ging ik op zoek naar dacron zoals de Zuster gebruikte voor haar strijkplank make-over. Maar de luilak in mij gaf die zoektocht al snel weer op en bestelde een strijkplank onderlaag. Best wel handig, want je krijgt een dikke lap uit vilt die je dan zelf op maat kan knippen. Voor de hoes zelf gebruikte ik een stevige retro canvasstof.  Als je stof kiest, let er dan op dat die geen synthetische textielvezels bevat. Je wil echt niet dat je mooie nieuwe zomertopje aan je strijkplank blijft kleven.

1. Leg je strijkplank op de onderlaag en teken de contouren van je strijkplank op de onderlaag.  Teken dan de omtrek van je strijkplank nog eens met 1 cm waarde extra. Knip uit op deze lijn.

2. Leg je strijkplank op je stof en teken daarop ook de omtrek van je plank over. Voeg daar 10 cm extra waarde bij, zet streepjes en teken nog eens de omtrek van je strijkplank. Knip uit op deze lijn.

3. Werk met een overlock- of zigzagsteek de zijkanten af. 

4. Plooi dan 2 cm van de stof om en strijk, plooi daarna nog eens 2 cm van de stof om en strijk.

5. Op die manier maak je een tunnel, doe dat helemaal rondom rond en speld vast. In de bochten zal je vouwtjes moeten maken. Speld die ook goed vast.

6. Stik daarna de tunnel, op enkele mm van de rand. Laat een opening van ongeveer 5 cm. Stik helemaal rond, hecht goed bij het begin en het einde. 

7. Rijg een stevig touwtje of een elastiek door de tunnel, leg je onderlaag op je strijkplank. Leg de strijkplankhoes erover en span de hoes over de plank terwijl je het touw of elastiek goed aantrekt en vastmaakt.

De strijkplank is weer als nieuw. Bij mijn plank waren ook de plastic dopjes over de pootjes stuk. Die haalde ik eraf en verving ik door champagnekurken die Lief op maat gesneden had. Die plank kan zo weer heel wat jaren mee.

Onderlaag:  van Brabantia 

stof: retro gordijn - rommelmarkt

poten: champagnekurken 

meer strijkplank make-overs bij Sharon, Annelies, Griet