Alle
begin is moeilijk
Vrijdag – vastendag 1
Ik besluit er meteen in te vliegen, vandaag wordt mijn eerste vastendag.
’s Morgens lepel ik een klein kommetje yoghurt leeg. Om kwart voor elf voel ik
me al volledig futloos en heb ik een zeurderige hoofdpijn. Gisteren blies ik
nog de loftrompet voor die Mosley en zijn geniale plan, op dit moment wens ik
hem hartstochtelijk naar de hel met zijn idiote idee. Ik zwerf
wat doelloos door het huis. Alhoewel, doelloos? Ik eindig telkens weer voor de
ijskast waar ik mijn hand van de klink moet slaan. Ondertussen stijgt mijn
bewondering voor een vriend die maandenlang op doktersadvies op 600 Kcal per
dag moest overleven met de minuut. Lief heb ik vanochtend op de hoogte gebracht
van de vastenplannen. Hij verdiepte zich nog even in de regels en besliste
spontaan mee te vasten. We beperken onze calorieën een hele dag netjes tot 500
vandaag. ’s Avonds ploft hij met een brede grijns en een pintje naast me neer
in de zetel en deelt triomfantelijk mee: “En nu mag ik nog een pintje (100 Kcal).”
Ik lach groen en kruip in bed, het motto dat ik van mijn moeder leerde tijdens
lange autoreizen naar het buitenland in mijn achterhoofd: “slapen, dan is het
sneller ochtend”.
Vetmassa versus spiermassa
Maandag – vastendag 2
Om 5.15 uur was ik zaterdagochtend al wakker, dat overkomt me anders
nooit! Het ontbijt heeft me nog nooit zo goed gesmaakt. Ik genoot een weekend
lang van gezellige tafelmomenten, frietjes met de pubers en een kaas- en bierfestijn
met vrienden. Ik heb constant dorst en
blijf maar water drinken, zou dit al een eerste blijvende effect van vastendag
1 kunnen zijn? Ondertussen heb ik besloten dat ik maandag weer ga vasten. Die
dag lijkt me daar geknipt voor. Van de geneugten van het weekend kan ik nog
even nagenieten, de nieuwe week ligt sprankelend voor me. Alle mogelijkheden
liggen nog open.
Terwijl ik mijn kiwi binnenlepel
neem ik de mening van de 5:2-critici erbij. Zo lees ik dat het gevaar zou
bestaan dat je lichaam spiermassa gaat afbreken. Ik hoop vurig dat mijn lijf
zich vooral aan de vetmassa te goed zal doen en beslis ondertussen mijn
trainingsschema terug wat strikter op te volgen. Mijn spieren beginnen na een
zware knieoperatie net terug aan te dikken. Dat heeft bloed, zweet en tranen
gekost. De sportdagen plan ik in op niet-vastendagen, ik wil absoluut vermijden
dat mijn zwemuurtje door een appelflauwte in gevaar komt en ik daarna niks meer
mag eten.
’s Avonds snijdt Zoon een dikke plak worst af, terwijl hij een blik vol
medelijden in mijn bord werpt. Ik beleg mijn dunne toast met plakken tomaat en
pimp het geheel met wat basilicumblaadjes. Hij wil weten of ik de calorieën van
de basilicum er ook bij moet tellen. (en nee ik wil het antwoord niet weten!)
Kruidenthee on the rocks!
Donderdag vastendag 3
2 dagen heb ik volop genoten van wat op mijn bord kwam. 3-werf hoera voor vriendinnen met een goede timing,
die versgebakken wafels bij de koffie serveren op de juiste dag. Vandaag trek
ik de riem weer aan. Voor het eerst in mijn leven (de katerochtenden buiten
beschouwing gelaten) bestaat mijn ontbijt uit een kop koffie en verder niets.
Tussendoor probeer ik de rock-’n-rol erin te houden. De theetjes die ik brouw met de kruiden uit
de tuin schenk ik in een mooi hoog glas, ijsblokjes, een schijfje citroen
erin, een mooie lange lepel erbij. Zo lijken het net cocktails. Helemaal
enthousiast ben ik als ik met gemak de middag haal en het tijd is voor een soepje.
Die euforie slaat in de namiddag om in medelijden. Medelijden met de pubers in
huis. Op vastendagen lijken de rollen plots omgedraaid en ben ik degene die
mijn lastige buien op hen uitwerk. Medelijden met mezelf als ik na mijn slaatje
met mijn glaasje water onder een dekentje in de zetel kruip, terwijl de pubers
demonstratief en commentaar gevend aan hun ijsje likken : “ocharme mama, en jij
lust nog zo graag ijsjes”. Waarna zoon nog even suggereert dat ik “ondertussen
misschien wat naar Jeroen Meeus kan kijken.”
Byebye “Boefdoef”
Maandag vastendag 4
Ik snap niet goed wat vorige week het probleem was. Twee dagen per week
vast ik – so what? Een eitje en een appel zijn niet bepaald een stevig ontbijt
maar met een koffie erbij helpen ze me wel op dreef ’s ochtends. Ik ben de hele dag door aan de slag . Sinds
ik aan het vasten geslagen ben, merk ik dat ik bakken meer energie heb dan
voorheen. Zelfs vlak na de middag, wanneer ik normaal gezien een “boefdoef”
(zoals de pubers het noemen) heb, voel ik me fit. Geen boef, dus ook geen
“doef”, de normale inzinking waarbij ik mijn ogen moet opensperren en sloten
koffie en chocolade laat aanrukken om erdoor te komen blijft weg. Ook tijdens
de andere dagen is het energiepeil aanzienlijk gestegen. Alweer een
vasten-effect?
’s Avonds ga ik nog even langs bij het jarig petekind van Lief, frieten
en kaaskroketten staan dampend op de tafel. Ik babbel met vrienden terwijl ik
van mijn spuitwater nip en slaag er wonderwel in om van al het lekkers af te
blijven. Het stukje taart krijg ik mee naar huis, voor morgen. Speekmedaille!
