Guitar heroes

maandag 30 april 2012


Ondertussen probeer ik het weer goed te maken met het gitaarminnend mansvolk in huis. En eindelijk kreeg Zoon ook zijn eigen dekentje, het lange wachten werd ruimschoots gecompenseerd met wat extra kussens.



Zoals steeds wordt nieuw gerief (ook al is het niet voor haar bestemd) eerst uitgebreid getest door de Jongste die vanochtend meteen op het podium klom en vlak voor schooltijd nog gauw een concertje gaf.




ne rustige intro


dan alles geven


Yeah! "we want more"!



jeansstof: rommelmarkt
lichtgroene stof: voormalige gordijnen
lichtblauwe stof - gabardine: koekepeertje
Groovy guitar - Michael Miller : bambiblauw



Olmense Zoo

zondag 22 april 2012



Het knapste patroon,



                              het schattigste witje,                                    de meest gespitste oren,



de felste kleuren, 


                    
                                de hoogste sprong,                                     de beste verstopplek (?),

`

de grootste knuffel,



de mooiste, 


moet je niet altijd ver weg gaan zoeken.

Hanging garden

zaterdag 21 april 2012


In de tuin is het nog eventjes wachten voor we de kruidenbosjes kunnen kaalplukken, maar ik wil de lente op mijn bord en wel nu! Hoog tijd voor een hangende kruidentuin in mijn keuken met: kervel, bieslook, peterselie, thijm, basilicum, munt en een plantje Stevia - van de twee laatste plukken en snoepen de kinderen in het voorbijlopen, van het voorlaatste krijg ik dan weer niet genoeg. 
De retro-organiser kocht ik lang geleden in de kringwinkel en deed al goed dienst - hij hield voorheen pampers, sokken, ondergoed en nu dus kruiden bij.

Villa Lisa loves Van Katoen (too)

woensdag 18 april 2012

Het zijn misschien vijgen na Pasen, want de loftrompet werd al uitvoerig gestoken over al  de organiserende Van- Katoen-madammen en hun aanhang. Maar goed, ik had mijn juf op mijn communiezieltje beloofd om mijn afgewerkte tas nog te komen tonen. Dus:  daar sta ik dan en blaas ik, nu het trompetgeschal bijna uitgestorven is, toch nog op die van mij. De reden van de vertraging lag weer volledig bij mezelf: zoals gewoonlijk zat ik in dit klasje veel te veel te babbelen, zodat ik nog huiswerk moest maken. Huiswerk dat dan weer moest blijven liggen tot na de kampwas en ik kan u verzekeren: kampwas van een week van 3 kinderen dat is een berg waar je toch wel een paar dagen zoet mee bent vooraleer je die hebt bedwongen. Dus juf Annelies en juf Liesbeth - bedankt voor de leuke workshop en hier is mijn tas - eindelijk !



Mijn Van-Katoen tas
 met margrietjes, de lievelingsbloem van dat meisje,
dat er nu niet meer van kan genieten.


Dit is mijn cadeau voor een heel bijzonder meisje,
dat wel nog een tweede kans gekregen heeft van
Het Leven!


Patroon tas :  de zuster van
margrietjes (die toch nog wat verdere knipoefening vragen) : future girl 
groen gras: stoffenspektakel
voering ruitjes: rommelmarkt

Op tijd

donderdag 12 april 2012


Op tijd komen is niet mijn sterkste punt, tot grote ergernis van iedereen rondom mij die me op een bepaald moment verwacht of nodig heeft. Rollende ogen een diep gezucht en een "ah daar ben je" zijn dagelijks mijn deel. Het is gebeterd, dankzij het Lief, écht! Hij heeft namelijk de onhebbelijke gewoonte overal een half uur of zelfs een uur te vroeg op te duiken.  Een goed tegengewicht. Als we samen ergens naartoe moeten, komen we nu "bijna" net op tijd. Maar u kan zich ongetwijfeld voorstellen welke scènes zich hebben afgespeeld voor we op dit punt geraakt zijn.


Met klokken en wekkers heb ik dan ook een dubbelzinnige relatie. Praktisch gezien zijn ze niet mijn beste maatje, ze drukken me steeds weer met de neus op het feit dat ik weer te laat dreig te komen. Vanuit esthetisch standpunt heb ik wel een boon voor dit gebruiksvoorwerp en kan ik helemaal week worden als ik ergens een mooie klok zie. Deze vink-tas met vintage wekkers zal me wellicht niet helpen op tijd te komen, maar die wekkers zijn zo mooi!


patroon van vlijtige vink
stof Clocks, Melody Miller van vermiljoen
oranje ruitjesvoering: tafelkleed van de rommelmarkt
oranje tassenband: gemaakt van een oude judo-band van Zoon

De klokkentas biedt gelijk nieuwe inspiratie 
voor de volgende schijf in de jukebox:


"Stop the clocks and turn your world around
Let your love lay me down

And when the night is over, there'll be no sound
Lock the box and leave it all behind
On the backseat of my mind
And when the night is over, where will I rise?
What if I'm already dead, how would I know?

Lost inside my head behind a wall
Do they hear me when I call?
And when the night is over, where will I fall?
Stop the clocks and turn your world around
Let your love lay me down
And when the night is over, there'll be no sound"

(stop the clocks:  Noel Gallagher)

Camouflagetechnieken

woensdag 11 april 2012

Ik vond en kocht ooit een geel bolero-vestje, precies de kleur die ik zocht, ik deed het meteen aan en na een kwartier kreeg ik er een glas rode wijn erover.  Lap, om zeep, alle mogelijke  tante-kaat-trukken ten spijt, die vlek bleef. Waarschijnlijk de kortste levensduur van een kledingstuk ooit, dacht ik toen. Het belandde in de "te-recycleren-kledingmand" want weggooien kreeg ik toch niet over mijn hart.  Zie je: in deze staat viste ik het er vanochtend uit (zoek de vlek)


Tijd om de camouflagetechnieken boven te halen
ik tekende, sneed, knipte en streek, 


Ziezo, nu loop ik rond met een vogeltattoo op mijn arm.
(en vraag me nu pas af of het toch niet té kinderachtig is) 



retrobloemen

dinsdag 10 april 2012


Oh! Was het enige wat ik kon denken toen ik op de markt dit stofje zag. Ik viel meteen als een blok voor deze retrobloemen en kon nauwelijks wachten om er een rok van te maken. Het werd mijn zelf getekende in de loop der tijd aangepaste A-lijn rok (met paspel, beleg en blinde rits). Ook al maakte ik het al verschillende keren, denk nu maar niet dat dat in 1-2-3 in elkaar zit. Door mijn onderontwikkeld ruimtelijk inzicht kan ik dat allemaal tegelijk niet aan: ritsen juist aanspelden, nadenken, ademen en ook nog eens gezellig babbelen... dat is soms echt wat te veel ineens - ook al ben ik een vrouw. 


Maar het kwam uiteindelijk, met de nodige vertraging, toch weer goed en het werd een perfect passende rok, die deze druilerige dag toch wat opvrolijkte.

Noot: te smalle bieslinten van de rommelmarkt zijn niet zo geschikt om paspelbandjes van te stikken!


Paspelpoes

maandag 9 april 2012


Ik kreeg klachten, van het mansvolk hier in huis, dat ik alleen maar meisjesgerief naai. Euh, ja die misdaad kan ik alleen maar bekennen. Om het goed te maken met mijn jongens vroeg ik spontaan of ik voor hen ook een rokske moest fabriceren, of zo'n Jacob-broek, maar nee ik moest nu ook weer niet overdrijven. Die broek is weliswaar een pareltje maar ze zijn er toch echt te groot voor én dat rokske zagen ze al helemaal niet zitten (ikke beledigd: vindt ge mijn rokskes niet schoon misschien? hè hè?).
Nee, Kussens, een deken, een pennenzak, dat soort dingen hadden ze eerder in gedachten. Kies maar een stofje dan, was mijn reactie, maar helaas kwamen ze weer niet aan hun trekken, dat kon ik meteen aan hun hopeloze blik zien toen ze voor mijn stoffenstapel stonden.


Gelukkig kwam er redding uit onverwachte Paspelpoezen- hoek. Ik kreeg een stoer stofje cadeau, duikelde in mijn oude gordijnen  en stikte een kussen met een paspelleke rondom rond én met een rits, vind je 'm op de foto? Nee hé!? Die rits is schoon verstopt, een truk die Oon weer haarfijn uit de doeken doet.


Poes (een kattin) die hier in de buurt als absolute "boef" bekendstaat en berucht is om haar katersstreken voelde zich geroepen om het paspelkussen gelijk uit te testen. Het moraal van dit verhaal: ik moet maar eens op zoek naar meer jongensstofjes.

gehaakte tak

donderdag 5 april 2012


Nieuw in onze living: de gehaakte tak ofwel de "yarm-bombing try-out" Gestart als volledig zinloze bezigheidstherapie waarmee Dochter en ik ontspanning zochten tijdens de pauzes tussen het verbeteren en instuderen van examens vlak voor het verlof, zelfs de Jongste hielp mee, ze kan u erg nauwkeurig vertellen welke kleurtjes zij haakte. Nu is hij klaar en fleurt hij onze woonkamer op. Oorspronkelijk is hij bedoeld voor het clubhuis in de tuin, voorlopig mag hij nog wat binnen blijven staan.

Happy Bird-day

woensdag 4 april 2012


Lang geleden had ik het haar (12 j) al beloofd
Nu het paasvakantie is hebben we er eindelijk tijd voor.
Dochters naailes nummer 1.


Ze stikte een tas in elkaar voor een jarig vriendinnetje,
haar eerste echte creatie
en die houdt ze dan niet eens zelf,
zo is ze wel.


van happy in red, 
mijn inbreng bleef trouwens beperkt tot een beetje uitleg
en wat aanwijzingen hier en daar.


Zoals u ziet: dat is helemaal "af"! 
Met sleutelhanger en boodschap voor de jarige en al!
Dat ze goed kan ontwerpen zag u trouwens hier al
en ik moet toegeven voor het uitvoerende werk heeft ze ook talent:
recht dat ze kan stikken: niet te doen!

De tas is gemaakt met stof uit ikea (vogeltjes) 
en tweedehands gordijnen (groene stof en bloemetjes)

De eerste keer...

dinsdag 3 april 2012

is voor iedereen anders,  sommigen hebben er op voorhand al wat mee geëxperimenteerd, anderen gaan vooraf koortsachtig op zoek naar een handleiding of een boek waarin je dan - achteraf bekeken - toch net niet die informatie vond die je nodig bleek te hebben. Nog anderen - en tot die groep hoor ik - gooien zich liever zonder na te denken in iets nieuws. Sommigen zetten al na een half jaar of enkele maanden de grote stap,  anderen - zoals ik -  durven zich pas na jaren in het nieuwe avontuur te storten.

De juffrouw en ik  hadden een afspraakje en we hadden "haar" voor eventjes "uitgeleend" Vastbesloten hadden we het plan opgevat "haar" eens grondig onder handen te nemen. We waren wat nerveus en zenuwachtig en ook onzeker, we keken elkaar maar ook "haar" afwachtend, giechelend soms ook bedenkelijk aan. Aanvankelijk zaten we wat te knoeien en het duurde even voor we alles op de plek hadden waar het hoorde. Blijkbaar zijn er mensen die op dit moment hulp inroepen, maar wij deden het liever gewoon allemaal zelf. Toen we eindelijk zover waren en eraan begonnen bleken het er zoveel te zijn dat  het soms toch allemaal behoorlijk in de knoop sloeg, maar bij nader inzien was het net goed dat alles in elkaar gevlochten raakte. Nadat we na een drie kwartier geknoei alles in de juiste stand hadden gekregen lukte het ons toch om het ritme te vinden en gingen we er volledig in op, we raakten helemaal op dreef en we legden onze snel-snel geknipte kledingstukken onder "haar" en naaiden ze in een "wip" in elkaar!
Wow, wat een wijf - die overlockmachine - dit smaakt naar meer!

En hoe ging dat bij jullie, die eerste keer?


Zie hier het resultaat van mijn eerste overlockavontuurtje:


een tricot zwangerschapskleedje uit de kringwinkel
 werd een rimpelrok met boordstof,
ik ben er niet van overtuigd of rimpelrokken met boordstof mijn ding zijn
het antwoord op Clements meest prangende vraag der vrouw,
is mij bij deze nog niet helemaal duidelijk...



PS: Nota voor mezelf: Nee die rok kan echt niet!


Van jeansbroek tot minirok: Doe het zelf!

maandag 2 april 2012


Jeansbroeken, te klein, te kort geworden, met een gat of niet helemaal het juiste model, ik heb er een hele stapel van liggen. Ik vind het moeilijk om ze weg te gooien want uiteindelijk bedacht Levi Strauss een broek in stof die zowat onverslijtbaar is. Hier worden ze dan ook afgedragen als werk - of speelbroek, gaten worden opgelapt met andere jeansbroeken of de stof wordt toch nog maar eens hergebruikt voor één of ander projectje.
Voor de Jongste zou ik maar al te graag massa's fleurige rokjes maken maar zij zelf wil liefst zo snel mogelijk groot zijn en dus wil ze ook jeans "net als grote zus". Daarom knipte ik ook voor haar een jeansbroek aan flarden.
Wil je zelf een minirokje tevoorschijn toveren uit een oude jeans? Zo doe je het, dit is echt heel gemakkelijk en snel klaar!

Neem een jeansbroek die niet meer gedragen wordt.

Ik gebruik voor deze klus een goedpassend rokje,
met de juiste lengte, dat gaat het snelst.
Als je niet zo'n rokje bij de hand hebt moet je meten hoe lang je het rokje wil hebben
 en erop letten dat het rokje niet te smal wordt..

Knip de pijpen van de broek af 
een 6-tal centimeter langer dan de lengte dat u wil dat het rokje wordt.

Neem een tornmesje en torn alle naden van de pijpen van de broek los.

Dit is de voorkant van de broek: als de pijpen van de broek losgetornd zijn,
dan torn je ook de naden verder los aan de voorkant tot net onder de gulp van de broek.

Aan de achterkant (dat is hier de kant met de vlinder op de achterzak)
torn je ook nog een stuk van de broek los, ik deed dat tot de onderkant van  de achterzakken.

Aan de voorkant leg je dan de ene flap van de broek over de andere
Je strijkt dit plat en je speldt alles goed vast.

Ik legde er het bestaande rokje er nog eens op om het model te controleren
als het te smal of te breed is kan je nog wat schuiven met de lappen die over elkaar liggen.

Aan de voorkant van deze jeans (en van de meeste jeansbroeken)
was een dubbele jeansnaad. Ik begin net onder de gulp te stikken
en volg daarbij precies de lijnen waar de naden voorheen zaten.
Zo zet ik de twee flappen terug vast.
Ik gebruikte hier roze stikzijde omdat de originele naden ook die kleur hebben.
Zo sluiten de naden goed en lijken ze gewoon door te lopen.
Je kan er natuurlijk ook voor kiezen om een kleur te kiezen die helemaal niet opvalt,
maar zoals ik zei kan je dat best laten afhangen van de originele kleur van de naden.

Daarna stik je verder naar beneden toe maar je doet dat weer met een dubbele naad,
de stiksels komen ongeveer op dezelfde plek en op dezelfde afstand van de naad die je net stikte.

Dat ziet er dan vooraan ongeveer zo uit (foto hierboven) als je klaar bent.

De achterkant kan je op dezelfde manier aanpakken als de voorkant (2 flappen over elkaar leggen)
maar ik koos voor de achterkant voor een andere manier.
Strijk het rokje goed, pin daarna met spelden aan de binnenkant waar je een naad wil maken.
Zorg er daarbij voor dat aan de goede kant van het rokje geen bulten of bobbels ontstaan. Strijk alles goed  om dat te vermijden. Stik daarna - langs de averechtse kant van je rokje vlak naast de lijn die je afgespeld hebt. 

Langs de goede kant ziet dat er zo uit: je ziet dat de dubbele jeansnaad die al in het rokje zat nu in de naad "verdwijnt". Dat punt is het moeilijkste punt want daar moet je vooral op letten dat je er geen valse plooien in stikt. Als je dit niet zo mooi vindt kan je er ook voor kiezen om de jeansnaad door te trekken achteraan. 
 Knip na het stikken de overtollige stof aan de binnenkant - voor - en achterkant weg - een centimeter of 2 naast de naad, strijk de naden open en naai met een zigzagsteekje op de rand van de stof om rafelen te vermijden. 
Bijna klaar, alleen nog omzomen. Als je wil dat het rokje gaat uitrafelen ben je met op de juiste lengte knippen al klaar, je kan ook afbiezen met een bieslintje bijvoorbeeld. Ik wilde een rolzoom en leg het bestaande rokje er terug boven op om de lengte te bepalen en knip het rokje dan overal gelijk, 2 cm langer dan het bestaande rokje.




Maak een rolzoom door eerst 1 cm om te plooien, die te strijken en dan nog een cm. om te plooien en te strijken. Speld alles goed vast.



Controleer of het mooi gelijk omgezoomd is: leg het rokje met de zijnaden op elkaar om dat te checken,
laat je kind het rokje al eens aandoen en ronddraaien, controleer goed en pas eventueel aan.

Stik daarna de naad, let bij het stikken goed op dat je zoom ook aan de achterkant goed vastgestrikt is.
Je kan het rokje nog pimpen met applicaties of lint of band, maar Jongste vond het wel goed zo met die vlinder dia al op haar achterzak stond.

En klaar! 
Als je deze tutorial gebruikt, plaats je dan een link naar deze blog 
en laat je even weten of het gelukt is? 
Veel plezier met je "nieuwe" jeansrokje!